دوپای بلانفورد

نام علمی: Jaculus blanfordi

نام انگلیسی: Blanford’s jerboa

وضعیت حفاظتی: کمترین نگرانی Least concern (LC)

مشخصات دوپای بلانفورد:

تفاوت اصلی دوپای بلانفورد با اغلب دوپاها وجود فقط سه انگشت در پا است. کف پاها به علت پوشیدگی از موهای انبوه، بلند و زبر، شبیه مسواک است. جثه بزرگ، چشم‌های درشت و گوش‌های نسبتاً کوچکی دارد. دندان‌های پیشین فک بالا به طرف پایین و به صورت عمودی و دارای یک شیار طولی در وسط سطح جلویی است. دندان‌های پیش آسیا در این جنس وجود ندارد. رنگ موهای پشت شنی متمایل به قهوه‌ای روشن با سایه سیاه و زیر بدن سفید است. دم بلند و منگوله آن قهوه‌ای تیره و در قسمت انتهایی سفید است. طول سر و تنه ۱۲۰ تا ۱۶۰ میلی متر، دم ۱۸۰ تا ۲۶۰ میلی متر و پا بلندتر از ۶۶ میلی متر (تعداد نمونه محدود) است.

عادات دوپای بلانفورد:

این دوپا شبگرد است و در شب‌های مهتابی کمتر دیده می‌شود. لانه متشکل از یک راهروی طولانی با چند راه خروجی است. در بیرون از لانه کپه خاک دیده نمی‌شود. سطح داخلی لانه را معمولاً از مواد نرمی نظیر پشم شتر می‌پوشاند. معمولاً نزدیک هم زندگی می‌کنند. در طول روز گاهی چند حیوان با هم در یک لانه استراحت می‌کنند. این دوپاها با استفاده از پاهای بلند و موهای کف پا به آسانی در شن‌زارها حرکت می‌کنند‌. در موقع دویدن جست‌های بلندی می‌زنند و با چابکی تغییر مسیر می‌دهند.

پراکنش:

این دو‌پا برای نخستین باردر دنیا در بوشهر شناسایی شد. در حال حاضر از تهران تا اصفهان، بوشهر، سیستان و بلوچستان و جنوب خراسان پراکندگی دارد .پراکنش جهانی آن در غرب افغانستان، پاکستان و آسیای میانه است.

زیستگاه: زیستگاه این پستاندار مناطق بیابانی، استپی و گاهی نزدیک مزارع است.

رژیم غذایی: دوپای بلانفورد از مواد گیاهی نظیر ریشه، غده و برگ تغذیه می‌کنند و آب مورد احتیاج بدن را نیز از این مواد تامین می‌کنند.

وضعیت حضور در تالاب: بومی تالاب گاوخونی