زرده پر تالابی

زرده پر تالابی

نام علمی:  Emberiza schoeniclus

نام انگلیسی: Common Reed Bunting

وضعیت حفاظتی: کمترین نگرانی Least concern (LC)

مشخصات زرده پر تالابی:

طول بدن زردپره تالابی ۱۳.۵ تا ۱۵.۵ سانتی متر و گستردگی بال‌ها ۲۱ تا ۲۸ سانتی‌متر است. زرده پره‌‌ای متوسط جثه با سر بزرگ، گردن کلفت و دم بلند است. نر و ماده متفاوت و دارای تغییرات فصلی هستند. در خارج از دوره جوجه‌آوری پرنده‌ای اجتماعی است و در دسته‌های کوچک و بزرگ و اغلب به طور مخلوط با سایر زرده پره‌ها و سهره‌ها دیده می‌شود. پروازی به نسبت قوی همراه با بال‌زدن‌های سریع دارد. جوجه آوری از اوایل اردیبهشت و با تشکیل قلمرو در نیزارها، علف‌زارها و بوته‌زارهای حاشیه پیکره‌های آبی آغاز می‌شود. تک همسر است. معمولاً چهار تا پنج و گاهی شش تا هفت تخم می‌گذارد.

پراکنش زرده پر تالابی:

زیرگونه E.s.caspia در جنوب شرقی دریای خزر و ترکمن صحرا، تالاب‌های آذربایجان و استان‌های لرستان و فارس مقیم است. زیر گونه E.s.korejewi مقیم حوزه سیستان است. به نظر می‌رسد در زمستان زیرگونه جوجه‌آور در عرض‌های جغرافیایی شمالی‌تر کشور وارد شده و به طور معمول در نواحی جنوبی دریای خزر و همچنین تالاب‌های نواحی خراسان و استان‌های تهران، سمنان، لرستان، خوزستان و فارس زمستان‌گذرانی کند. همچنین گزارش‌هایی از حضور زمستانه زیرگونه منطقه جنوب روسیه و اکراین در کشور وجود دارد.

زیستگاه:

به پوشش گیاهی مناطق مرطوب وابسته است و اغلب نیزارهای حاشیه پیکره‌های آبی، علفزارهای تالابی، مانداب‌ها، چمن‌زارهای مرطوب و حاشیه رودخانه‌ها را به عنوان زیستگاه برمی‌گزیند.

رژیم غذایی: بیشتر از بذر گیاهان و سایر مواد گیاهی و در دوره جوجه‌‌آوری از بی مهره‌ها نیز تغذیه می‌کند.

وضعیت حضور در تالاب: در تالاب گاوخونی به صورت بومی به خصوص در نیزار های غرب تالاب حضور دارد.