هر نوع تالاب از شــمار زیادى اجزاى فیزیکى، بیولوژیکى یا شیمیایى تشــکیل شــده اســت. آب و خاک، گیاهان و مواد غذایى معرف این اجزا هســتند که در پیوند با یکدیگر در یک سیستم یکپارچه تالاب را به وجود مى آورند. فرایندهاى بین اجزا، کارکردهاى تالاب ها را به وجود مى آورند. از مهم ترین کارکرد تالاب ها مى توان به موارد زیر اشاره کرد:

اهمیت تالاب ها از نظر تنوع زیستى

تنوع زیســتى و ژنتیکى گونه هایى که در تــالاب زندگى مى کنند از اهمیت بالایى برخوردار اســت. تالاب ها اگرچه وســعت چندانى نسبت به سایر محیط هاى زیستى ندارند، ولى در عمل به خاطر داشتن شرایط خاص محیطى، ویژگى هاى آب و خاک و پیچیدگى هاى بوم شناختى، تنوع قابل ملاحظه اى را به وجود مى آورند. تالاب ها به عنوان کانون هاى حساس نه تنها داراى تنوع گونه اى بسیار بالاى جانورى و گیاهى هستند، بلکه تنوع ژنتیکى در هر یک از گونه ها در حد بالایى است و این تنوع به طور عمده در ارتباط مستقیم با تنوع محیط زیست و زیستگاه هاى تشکیل شده در تالاب است (نجارى،۱۳۸۲).

اثرات اقلیمى تالاب ها بر نواحى مجاور

وجود گستره آبى در تالاب، باعث تعدیل درجه حرارت، افزایش رطوبت نسبى و نیز پالایش و تصفیه هوا در نواحى مجاور مى شود. تغییرات بسیار جزئى درجه حرارت شبانه روزى از خصوصیات این مناطق به شمار مى رود و دلیل آن، گرماى ویژه زیاد آب است. جلوگیرى از فرسایش خاک
پوشــش گیاهى موجود در تالاب و به ویژه حاشــیه آن، عامل مهمى در جلوگیرى از فرســایش کرانه هاى ساحلى اســت. ورود انواع رسوبات از رودخانه هاى محلى یا شست وشوى خاک اراضى مجاور، تردد انواع قایق هاى ســریع در ســطح تالاب که عامل عمده ایجاد موج در سطح آب و برخورد آن با کناره و تخریب دیواره هاست به وسیله پوشش گیاهى حاشیه محدود مى شود. سیستم هاى ریشه اى این گیاهان به حفظ خاک کمک و حرکات موئینــه خاک از عدم ثبات آن جلوگیرى مى کنند و ســبب مى شــوند تا لایه هاى سطح شسته نشوند (منورى، ۱۳۶۹).

تغذیه آب هاى زیرزمینى آب تالاب ها

زمانى که به سفره هاى زیرزمینى مى رسد لایه هاى آبدار زیرزمینى را تغذیه مى کند. در طول زمانى که آب تالاب به لایه هاى آبدار زیرزمینى مى رسد از صافى هاى مختلف مى گذرد و از هرگونه آلودگى پاک مى شود. کارکرد ذخیره سازى آب سیلاب به وسیله تالاب ها و سپس تغذیه آب هاى زیرزمینى مفیدتر از زمانى اســت که رواناب ها به سرعت به پایاب رودخانه ســرازیر و از بستر آن خارج مى شوند. نفوذ آب تالاب به زیرزمین مى تواند بخشى از سیستم آب هاى کم عمق را تغذیه کند یا به صورت نفوذ به لایه پایین تر، سفره هاى عمیق دائمى به وجود آورد.
تالاب ها به عنوان منابع تولید فراورده هاى طبیعى (درونى و بیرونى) تولیــدات طبیعى تالاب ها طیــف گســترده اى را دربرمى گیرند. این تولیدات به دو صورت دیده مى شوند. از خود تالاب فراورده هاى درونى: این تولیدات بسیار متنوع اند و مستقیما به دســت مى آیند. نمونه هاى این نــوع فراورده ها عبارت اند از: چوب، پیت، میوه، گوشت، نى و گیاهان دارویى. فراورده هاى بیرونى: فراورده هاى بیرونى تالاب ها شامل آن دسته از تولیداتى هستند که به وسیله تالاب ها تولید مى شوند، ولى در اثر فرایندهاى طبیعى به خارج از تالاب انتقال مى یابند. این فراورده ها در مناطق ثانویه یا به وسیله ً مورد استفاده قرار مى گیرند یا به عنوان منبع غذایى مورد مردم مســتقیما اســتفاده سایر ارگانیسم ها قرار مى گیرند یا در شکل گیرى سایر کارکردها نظیر افزایش ساحل در اثر انتقال شن و ماسه مؤثرند. این فراورده ها طیف گســترده اى دارند و شــامل مواد آبى، معدنى، مواد غذایى محلول در آب هستند که به پایاب رودخانه منتقل مى شوند و پشتوانه اى براى آبزى پرورى به وجــود مى آورند. ماهى، میگو، پرندگان و پســتانداران مهاجرى که دوره رشــد آن ها در تالاب صورت مى گیرد و به محض رســیدن به سن بلوغ به سایر نقاط مهاجرت مى کنند از جمله فراورده هاى بیرونى به شمار مى روند (مجنونیان، ۱۳۷۷).

اهمیت تالاب ها به جهت حضور پرندگان

حضور پرندگان به صورت مهاجر یا بومى در مناطق، داراى ارزش هاى فراوانى اســت که از آن جمله مى توان ارزش هــاى اکولوژیکى، اقتصادى، آموزشــى، علمى، تفریحى و زیبایى شناســى آن ها را نام بــرد. ارزش هاى اکولوژیک و نقشــى را که پرندگان در مسیر انرژى و چرخه مواد غذایى در اکوسیســتم هاى منطقه بر عهده دارند و همچنین چنین رابطه تنگاتنگى که پرندگان با محیط خود برقرار مى کنند، حائز اهمیت اســت. در صورت بى توجهى و نابودى این پرندگان با شکار و تخریب زیستگاه ها جبران چنین ً غیرممکن است. براى رابطه ظریف و دقیقى با محیط زیست منطقه، تقریبا مثال بعضى از پرندگان شکارى و گوشت خوار با تغذیه از جوندگان حاشیه تالاب ها نقش مهمــى در کنترل جمعیت جونــدگان و کاهش زیان هاى اقتصادى ناشى از انتقال و انتشار بیمارى هاى عفونى و تخریب مراتع دارند (کیابى، ۱۳۷۸).

تفرج و توریسم

چشم انداز زیباى تالاب ها تفرجگاه هاى پرطرف دار هستند و مى توانند براى ســاکنان اطراف تالاب ها، سودهاى اقتصادى زیادى از راه توریسم به ارمغان بیاورند. تالاب ها ساعات دلپذیرى براى قایق رانى، شنا و ماهى گیرى فراهــم مى کنند و این امکان را به وجود مى آورند که از نواحى مجاور آن ها براى ساخت مکان هاى مناسب تفریحى استفاده شود (رساله گروه کشاورزى ایالات متحده، ۱۳۸۲).

اهمیت اجتماعى و فرهنگى اهمیت زیبایى شناسى

سیماى طبیعى زمین شامل اجزایى است که منظر یک مکان ویژه از یک منطقه را به وجود مى آورند. تالاب ها از اجزاى کلیدى سیماى طبیعى زمین به شمار مى روند که نه تنها باعث تنوع مى شوند بلکه نقطه محورى مناظر نیز به حساب مى آیند. اهمیت مذهبى و معنوى: بســیارى از جوامع براى امور مذهبى و معنوى خود مناطق ویژه اى دارند. بدیهى اســت نحوه نگرش این جوامع نسبت به این مناطق به عنوان بخشــى از شیوه یگانه زیستى آن ها ممکن است براى افراد دیگر قابل درک نباشــد. از طرف دیگر ممکن است بین یک منطقه و یــک جامعه پیوندهاى معنوى نیرومندى وجود داشــته باشــد. این نوع پیوندها ممکن است به دلیل رابطه فرهنگى ویژه و تاریخى باشد یا به دلیل اســتفاده هاى متوالى نسل هاى پیشــین به وجود آمده باشد. در بسیارى از ً موارد، این نوع مناطق کاملا بى نظیرند و در صورت نابود شدن، تجدیدناپذیر خواهند بود. در بعضى از کشورها، تالاب ها چنین اهمیتى دارند (مجنونیان، .(۱۳۷۷)

تصفیه فاضلاب هاى شهرى و صنعتى

رشــد روزافزون جمعیت و توسعه سریع صنایع از عواملى هستند که باعــث افزایش مصرف آب و تولید فاضلاب در جوامع شــده اند. با توجه به محدود بودن منابع آب در دسترس، ساخت تالاب ها با هدف تصفیه فاضلاب مى تواند ضمن حفاظت از منابع آبى، بخشــى از کمبود آب را در مصارف آبیارى، کشــاورزى، مصارف صنعتى، تغذیه مصنوعى آب هاى زیرزمینى، پرورش ماهى و مصارف شهرى جبران کند (قائمى و کریمى، ۱۳۸۹).

مهار سیلاب ها

تالابها به عنوان مخازن بزرگى بر ســر راه ســیلاب هاى ویرانگر قرار مى گیرند و موجب کاهش بلایاى طبیعى مى شوند. آب مهار شده سیلاب ها به وســیله تالاب در مصارف کشــاورزى و صنعتى به کار مى رود.(میرزاده،۱۳۸۸).

پدیده ریزگردها به انتقال و تکثیر ذرات ریز خاک و ذرات معلق در هوا توسط باد و تأثیرات آن بر محیط زیست اشاره دارد. این پدیده یکی از مهم‌ترین مخاطرات طبیعی و محیط زیستی است که در مناطق مختلف باعث بروز مشکلات فراوانی شده و علاوه بر ایجاد مسائل اجتماعی و اقتصادی، سلامتی مردم را هم به مخاطره می‌اندازد.

قطع بی رویه درختان و نابودی علفزارها، شروع دوره‌های خشکسالی طولانی، تخریب اراضی در اثر وقوع جنگ‌های منطقه‌ای، احداث سد بر روی رودخانه‌های موجود، کشت غیراصولی و کاهش پوشش گیاهی منطقه، خشک شدن تالاب‌ها، دلایل اصلی تشکیل پدیده گرد و غبار در سال‌های اخیر است.

تالاب‌ها به عنوان اکوسیستم حیاتی طبیعی نقش مهمی در جلوگیری از ریزگردها و کاهش تاثیرات آن‌ها و هم‌چنین ایجاد تعادل در محیط زیست ایفا می‌کنند.

این اکوسیستم‌های ارزشمند در نقش دلتای رودخانه‌ها، از ارزشمندترین و حساسترین اکوسیستم‌های طبیعی هستند. تصفیه آب، اکوتوریسم، تعدیل اقلیم و تولید مواد غذایی، از مهم‌ترین خدمات تالاب‌ها محسوب می‌شود. تالاب‌ها برای حفظ شرایط استاندارد هیدرولوژیکی و زیست‌محیطی خود نیازمند مقدار معینی آب هستند. در واقع به میزان کمیت و کیفیتی از آب مورد نیاز منابع آبی، که برای حفظ خصوصیات اکولوژیکی و پایداری تالاب مورد نیاز است، نیاز آب زیست محیطی می‌گویند. در صورتی که نیاز آب زیست محیطی تالاب‌ها تامین نشده باشد؛ کاکردهای آن دستخوش تغییرات خواهد شد.

تامین نشدن نیاز آب زیست محیطی تالاب‌ها و خشک شدن تالاب‌ها در اثر عوامل مختلف اقلیمی یا انسانی می‌تواند این مناطق را به مناطق بحرانی و کانون ریزگرد تبدیل کند.

کم شدن آب تالاب‌ها ممکن است منجر به ایجاد تالاب‌های شور با سطح‌های آب بسیار کم شود. در این شرایط، میزان نمک و مواد معدنی در بستر تالاب‌ها افزایش می‌یابد. وقتی آب از سطح تالاب خشک می‌شود، نمک‌ها و مواد معدنی به صورت ذرات ریز و ترکیبات گرد و غباری در هوا پراکنده می‌شوند که می‌تواند سلامت انسان‌ها، محیط زیست و اراضی اطراف را در معرض خطر قرار دهد.

همچنین تالاب‌ها به عنوان مخازن آب مهمی عمل می‌کنند. وقتی تالاب‌ها خشک می‌شوند، آب ذخیره شده در خاک به سرعت جذب می‌شود. این باعث خشک شدن خاک و تشکیل پوشش خاکی ضعیف و ریز می‌شود که در صورت قرار گرفتن در معرض بادهای شدید در هوا معلق می‌شوند.

از طرفی پوشش گیاهی تالاب‌ها نقش مهمی در نگهداری و کنترل تغییرات اکوسیستم دارد، پوشش گیاهی در حفاظت از خاک و مهار فرسایش تاثیرگذار است. این گیاهان به عنوان پوشش خاکی عمل می‌کنند.

یکی از ویژگی‌های مهم تالاب‌ها در جلوگیری از ریزگردها این است که تالاب‌ها به عنوان فیلترهایی طبیعی عمل می‌کنند. آبی که وارد تالاب می‌شود به دلیل سرعت کم آب در این محیط و وجود گیاهان و رسوبات، ذرات معلق را جذب و تصفیه می‌کند و آلودگی آب کاهش پیدا می‌کند.

در کل، پژوهش‌ها نشان می‌دهد که درصد بیشتر ریزگردهای ایران، منشاء تالابی دارند و در صورت ادامه روند خشک شدن تالاب‌ها، در سال‌های آینده با افزایش پدیده گرد و خاک روبرو خواهیم شد. از این رو، خشک شدن تالاب‌ها می‌تواند به افزایش کانون‌های گرد و غبار و آلودگی هوا در مناطق مجاور منجر شود. حفظ تالاب‌ها و مدیریت مناسب آن‌ها می‌تواند به کاهش این مشکلات و ایجاد محیط‌های پایدار‌تر کمک کند.

اکوسیستم‌های تالابی یکی از پیچیده‌ترین، پرتنوع‌ترین و پر تولید‌ترین اکوسیستم‌ها محسوب می‌شوند که شمار زیادی از گیاهان و جانوران را به خود وابسته و خدمات متعددی برای انسان فراهم آورده‌اند. کنوانسیون حفاظت از این اکوسیستم‌های تالابی در سال ۱۹۷۱ در شهر رامسر شکل گرفت و از سال ۱۹۷۵ به اجرا درآمد. این کنوانسیون معیارهایی برای گزینش و انتخاب تالاب‌های دارای اهمیت جهانی طراحی کرد تا امکان مقایسه‌ تالاب‌ها با معیارهای شایستگی انتخاب، ممکن شود.

پس از معرفی معیارهای شایستگی کنوانسیون رامسر، همین‌ معیارها برای مدیریت بهینه کشورهای میزبان تالاب‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. بر همین اساس فهرستی در کنوانسیون رامسر به نام فهرست مونترو (Montreux Record) منتشر می‌شود که مربوط به تالاب‌‌هایی است که از معیارهای کنوانسیون رامسر فاصله گرفته‌اند و به طور موقت از فهرست تالاب‌های رامسر خارج می‌شوند. در حال حاضر ۴۹ سایت از ۲۷ کشور جهان در فهرست مونترو قرار دارد.
فهرست مونترو توسط قطعنامه ۴.۸ کنفرانس طرف‌های متعاهد (۱۹۹۰) ایجاد شد. قطعنامه ۵.۴ کنفرانس (۱۹۹۳) تعیین کرد که فهرست مونترو باید برای سایت‌های آسیب دیده برای حفاظتی مثبت در سطح ملی و بین المللی مورد استفاده قرار گیرد. بعد از آن روش‌های دقیق‌تری برای استفاده از مکانیسم فهرست مونترو با دستورالعمل‌های مربوط به گام‌هایی ایجاد کرد که برای قرار دادن سایت‌های رامسر در فهرست و حذف سایت‌ها از آن مورد استفاده قرار گیرد.
در واقع فهرست تالاب‌های در معرض خطر (مونترو) معرف تالاب‌هایی است که پیش از این در کنوانسیون رامسر ثبت ‌شده اما به دلایل تغییرات اکولوژیک، افت عملکردهای بوم شناختی، عدم ‌تخصیص حقابه، گسترش آلودگی، توسعه ناپایدار و مداخلات انسانی، از معیارهای کنوانسیون رامسر فاصله گرفته‌اند و امکان دارد کارکردهای خود را از دست داده و تاب‌آوری طبیعی در مقابل خشکسالی‌ها و کاهش بارش‌‌ها را از دست داده باشند.

برگشت این تالاب‌ها به شرایط طبیعی آن‌ها نیازمند اعمال مدیریت‌های ویژه در جلوگیری از تغییر کاربری‌ها و استفاده انسانی، تامین حقابه مورد نیاز، عدم تجاوز به عرصه‌های تالابی و… است.

سایت‌ها فقط با تصویب طرفین متعاهد، به فهرست اضافه و حذف می‌شوند. در سپتامبر ۲۰۰۷، ۵۹ سایت رامسر در فهرست مونترو ثبت شدند.
در صورت درخواست کشورهای دارای تالاب آسیب دیده، بررسی وضعیت سایت‌هایی که در مونترو ثبت شده‌اند طی “ماموریت مشورتی رامسر” انجام می‌شود و مشورت لازم در مورد اقدامات و ارزیابی مطلوب انجام ‌شده تا در صورت امکان سایت از فهرست مونترو خارج شود. زمانی که این اقدامات به نحو مطلوب صورت گیرد خروج سایت از فهرست با موفقیت انجام می‌شود.

این ماموریت‌ها توسط سازمان محیط زیست، حفاظت از طبیعت و توسعه پایدار ملل متحد (UNEP) با همکاری با کنوانسیون مونترو یا کنوانسیون حفاظت تالاب‌ها انجام می‌شوند.
ماموریت‌های مشورتی رامسر با هدف ارتقاء حفاظت از تالاب‌ها و مناطق آبی زیست‌محیطی در مناطق مختلف جهان انجام می‌شوند. این ماموریت‌ها معمولاً شامل تحلیل و ارزیابی وضعیت تالاب‌ها، ارائه مشورت‌های فنی به دولت‌ها و سازمان‌های مرتبط با حفاظت محیط زیست در کشورهای میزبان و ایجاد یک بستر برای همکاری بین‌المللی در زمینه حفاظت از تالاب‌ها و مناطق آبی است.
در حال حاضر ۴۱ تالاب تحت عنوان ۲۵ سایت از ایران در فهرست کنوانسیون رامسر قرار دارد و از این مجموع ۶ سایت به دلایل مختلف به فهرست مونترو راه یافته است. در صورت تداوم سومدیریت در تخصیص آب، عدم حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی و در نتیجه نابودی تالاب‌ها، عملکردهای بوم شناختی خود را از دست می‌دهند و تالاب‌های بیشتری که در حال حاضر در معرض ورود به فهرست مونترو هستند، به این فهرست قرمز وارد خواهند شد.

تالاب گاوخونی به عنوان یکی از مشهورترین تالاب‌ها در کشور عزیزمان ایران، شناخته میشود. این تالاب مساحت ۴۱۳۷۱ متر مربع را به خود اختصاص داده است. حیوانات زیاد و گوناگونی میهمان این تالاب بوده‌ و هستند. روایات زیادی در مورد وجه تسمیه تالاب گاوخونی وجود دارد که در این مطلب به برخی از آن‌ها می‌پردازیم.

وجه تسمیه تالاب گاوخونی به داستان‌هایی از سال‌های دور باز می‌گردد که برخی اعتقاد داشتند که در این تالاب گورخر‌های زیادی زندگی می‌کرده‌اند. در آن دوران این منطقه دارای اکوسیستم بسیار مرطوب‌تری از حال بوده و همین مسأله منجر به جذب بسیاری از شکارچیان به این منطقه می‌شده است. در بسیاری از حکایت‌ها این طور آمده که بهرام گور در حالی که مشغول به شکار گورخر بوده در این باتلاق گرفتار شده و گور خونی یک وجه تسمیه دیگر برای تالاب گاوخونی به شمار می‌رود.

البته روایات دیگری در مورد نامگذاری و وجه تسمیه تالاب گاو خونی وجود دارد. در یکی از روایات گاو خونی را به گاو‌ها نسبت داده‌اند. گفته شده است که در گذشته‌های دور، بسیاری از محلی و روستانشین‌ها برای چرا گاو‌هایشان را به این منطقه می‌آورده‌اند. به همین دلیل این محل به نام خانه‌ای برای گاو‌ها نامگذاری شده که محلی‌ها به زبان خود به آن گاوخونی می‌گویند.

سفر به تالاب گاوخونی

حال که با وجه تسمیه تالاب گاوخونی آشنا شدید، شاید دلتان بخواهد که سفری چند روزه به این منطقه داشته باشید. در قسمت انتهایی حوضه آبریز زاینده‌رود، تالاب یا همان باتلاق گاوخونی دیده می‌شود. این منطقه ۳۶۱۶ کیلومتر مربع را به خود اختصاص داده است. ارتفاع این باتلاق از سطح دریا حدود ۱۴۷۵ متر برآورد شده است. رودخانه زاینده‌رود آب تالاب را تأمین می‌کند. اراضی غیر مزروعی در اطراف تالاب دیده می‌شوند.

برای سفر به این تالاب باید بعد از گذر کردن از اصفهان به جاده محمد آباد-حسن آباد وارد شوید. این جاده در جنوب شرق اصفهان واقع شده است. بعد از نود کیلومتر، شهر حسن آباد را مشاهده می‌کنید. شهر حسن آباد در قسمت غربی تالاب گاوخونی واقع شده است. به دو طریق می‌توانید تپه‌های ماسه‌ای را مشاهده کنید. یکی از این راه‌ها این است که ۱۰ کیلومتر به سمت جنوب رفته و در منطقه‌ای که خارا نام دارد و استحصال نمک از آن جا انجام می‌شود، می‌توان این تپه‌ها را رؤیت کرد. راه دیگر این است که به جاده ورزنه وارد شد. در فاصله ۳۰ کیلومتری جاده حسن آباد- ورزنه می‌توانید نزدیک‌ترین تپه‌های ماسه‌ای را مشاهده کنید. اگر هوا صاف باشد، با استفاده از اتومبیل شخصی نیز می‌توانید فاصله جاده تا تپه را به راحتی طی کنید.

 

ورزنه شهری است که در کنار زاینده‌رود قرا رگرفته است. در این شهر می‌توانید مناطق دیدنی از جمله پل قدیمی و کبوترخانه را مشاهده کنید. اقامت در کنار زاینده‌رود و پارکی که در کنار پل ساخته شده، شبی به یاد ماندنی را برایتان رقم خواهد زد.

در قسمت شمالی زاینده‌رود، جاده‌ای وجود دارد که به تالاب می‌رود. از طریق این جاده خاکی و بعد از ۱۶ کیلومتر با تابلویی با عنوان آبشار شاخ کنار مواجه می‌شوید و بعد از سپری کردن ۵۰۰ متر به زاینده‌رود خواهید رسید. در این مکان آبشاری را مشاهده می‌کنید که ارتفاع آن تقریباً ۲ متر برآورد شده است.

مصب زاینده‌رود در باتلاق گاوخونی بعد از ۳۰ کیلومتر از ورزنه قابل دسترسی است. هنوز هم فلامینگو‌های زیادی به مصب رود می‌آیند و مسافران می‌توانند آن‌ها را ببینند.

۳۰ کیلومتر بعد از ورزنه به مصب زاینده‌رود در تالاب گاوخونی می‌رسیم. رودخانه در تالاب پخش می‌شود و به تدریج در این سرزمین سفیدرنگ محو می‌شود. هنوز هم می‌توان به راحتی دسته‌های بزرگ فلامینگو را در مصب رود مشاهده کرد. تا ۴۰۰-۳۰۰ متر وارد شدن به ساحل تالاب امکانپذیر است، زیرا به بعد از آن به علت وجود گل‌های چسبنده حرکت مشکل است. برای این که راحت‌تر بتوانید تالاب را ببینبد می‌توانید به بالای سیاه کوه بروید. سیاه کوه از توده‌های بزرگی از سنگ‌های سیاه درست شده که در شمال تالاب واقع شده است.

جمع‌بندی

وجه تسمیه تالاب گاوخونی در برخی از روایات به وجود گورخر در این منطقه و وجود شکارچیان و در روایات دیگر به مدفون شدن بهرام گور در این تالاب باز می‌گردد. این تالاب یکی از زیباترین مناطقی است که در منطقه زاینده‌رود یافت می‌شود. با سفر به ورزنه یکی از شهر‌های استان اصفهان می‌توانید از طبیعت و زیبایی این تالاب دیدن نموده و لذت ببرید.

گیاهان ماندابی

گیاهان آبزی از ارکان اصلی اکوسیستم‌های آبی هستند و نقش اکولوژیکی گسترده‌ای در ساختار، عملکرد و تولید در محیط آبی دارند و زنجیره غذایی به این گیاهان وابسته است. علاوه بر تامین غذا، این گیاهان با ارزش‌های بالایی چون تصفیه کیفیت آب، تامین اکسیژن و ایجاد میکروزیستگاه برای سایر موجودات، سبب پایداری محیط آبی می‌شوند. متاسفانه به دلیل خشک شدن برخی تالاب‌ها در ایران، تعدادی از گونه‌های آبزی به طور انحصاری و تنها در یک تالاب دیده می‌شوند و برخی حتی در یک نقطه کوچک از آن رویشگاه آبی وجود دارند.

گونه نیلوفر زرد Nuphar luteum در سراب نیلوفر کرمانشاه و نیلوفر آبی Nymphaea alba در دریاچه زریوار استان کردستان از آن جمله هستند. این دسته از گیاهان به شدت در معرض خطر حذف هستند.
در سال های اخیر تعداد ۹ گونه رکورد برای ایران شناسایی شدند که عبارتند ازRuppia cirrhosa از تالاب حسنلو در آذربایجان غربی و ماندابی در اندیکا، چند نوع بارهنگ آبی Potamogeton filiformis از تالاب شادگان، Potamogeton trichoides از دریاچه نیور در اردبیل، Potamogeton alpinus از دریاچه گهر در لرستان، عدسک آبی Lemna perpusilla از کامفیروز استان فارس، تیزک آبی Nagas gracillimaاز عبدلخان در خوزستان، دو نوع پشه گیر Utricularia ochroleucaاز چالوس، Utricularia vulgaris   از دریاچه زریبار و Potamogeton friesii از رودخانه دز از استان خوزستان.
در پژوهشی که پیرامون گیاهان تالابی ایران انجام شده است ۶۴ گونه گیاهی متعلق به ۲۳ تیره آبزی از ایران در چهار دسته اصلی شناور، غوطه ور، برآمده از آب و حاشیه زی معرفی شده‌اند.

طبقه بندی گیاهان آبزی در ایران:

  • گیاهان شناور Plants Floating، در این دسته گیاهان به دو شکل شناور آزاد مانند گیاهان تیره Lemnaceae هستند، یا ریشه در بستر دارند و برگ‌ها در سطح آب یا برآمده از آب هستند (غوطه ور برگ شناور)، مانند گونه های ثعله باقلی Nelumbium nuciferum و نیلوفرآبی Nymphaea alba.
  • گیاهان غوطه‌ور Plants Submersed، این گیاهان ریشه در بستر تالاب دارند و ساقه، برگ و پیکر گیاه در آب رها و غوطه‌ور است. در این دسته معمولاً در زمان گل‌دهی گل یا گل آذین خارج از آب دیده می‌شود و برآمده از سطح است، مانند Potamogeton amblyphyllus و Zannichellia palustris
  • گیاهان برآمده از آبEmersed Plants ، این گیاهان ریشه در بستر دارند و بخش هوایی گیاه در بالاب سطح آب قرار می‌گیرد، مانند گیاهان تیره Alismataceae، گاهی هتروفیلی (چندشکلی) برگی در این گونه‌ها دیده می‌شود مثل تیرکمان آبی Sagittaria trifolia .
  • گیاهان حاشیه‌زی Marginal Plants ، این گیاهان شباهت زیادی به برآمده از آب‌ها دارند، ولی این دسته در حاشیه تالاب‌ها و مناطق مرطوب می‌رویند مانند گونه نی توپی Sparganium emersum و Sphenoclea zeylanicaبرخی گونه‌های این دسته شرایط غرقابی را متحمل بوده و به صورت نیمه غوطه‌ور ظاهر می‌شوند.

در مجموع، مدیریت و حفاظت از پوشش گیاهی تالاب‌ها، به ویژه گیاهان انحصاری هر منطقه، تامین آب و کنترل آلاینده‌ها باید به طور ویژه مورد توجه قرار گیرد. یکی از مهم و تاثیرگذار ترین تالاب های ایران، تالاب گاوخونی است که زیستگاه گونه های جانوری مختلفی است.

در زمان سفر به شهرهای مختلف یکی از نکات مهمی که برای تمامی افراد خیلی جالب و هیجان‌انگیز است، مربوط به آداب و رسوم و فرهنگ آن شهر می‌باشد. پیش از هر چیزی باید این نکته را بیان کنیم ورزنه به عنوان یکی از شهرستان‌های شناخته شده استان اصفهان به حساب آمده که در نزدیکی تالاب گاوخونی قرار گرفته است. بانوان این شهر در هنگام خروج از منزل چادرهای سفیدی به سر کرده و به همین دلیل ورزنه را به عنوان شهر فرشتگان سفید پوش نیز می‌شناسند. فرهنگ و آداب و رسوم این شهر فوق‌العاده خاص و ویژه است و پیشنهاد می‌دهیم که اگر قصد سفر به شهر ورزنه را دارید حتماً در رابطه با آن اطلاعات لازم را کسب کنید. قطعاً با مطالعه فرهنگ مردم شهر ورزنه کنجکاو خواهید شد که حتماً به آنجا سفری داشته باشید. در ادامه ما را همراهی کنید تا مطالب کامل‌تری در مورد شهر ورزنه ارائه دهیم.

ورزنه شهری خاص و پر از عجایب با آداب و رسوم ویژه

با در نظر گرفتن این موضوع که شهر ورزنه دارای مساحت بسیار زیادی نیست به راحتی و به صورت پیاده می‌توانید از جاذبه‌های دیدنی این شهر دیدن فرمایید. این موارد شامل آثار تاریخی و کارگاه‌های صنعتی می‌شود.

ورزنه به عنوان شهر زنان سفید پوش

با توجه به این مورد که زنان شهر ورزنه به جای چادر سیاه از چادر سفید استفاده می‌کنند، آن را به عنوان سفیدترین شهر ایران در نظر گرفته‌اند. دلایل مختلفی نیز برای پوشیدن چادر سفید در این منطقه وجود دارد و برخی از افراد معتقدند که پوشیدن چادر سفید تنها به دلیل مقابله با گرمای شدید تابستان است.

لهجه مردم ورزنه

مردم شهر ورزنه این باور را دارند که ریشه زبان آنها به زمان زرتشت باز می‌گردد. بدون شک می‌توان این نکته را بیان کرد که زبان و گویش محلی مردم شرق اصفهان علی‌الخصوص شهر ورزنه به عنوان یکی از پیچیده‌ترین گویش‌های محلی ایران تلقی می‌شود. مردمان سفیدپوش این شهر دارای گویش پهلوی ساسانی و به اصطلاح محلی خود زرتشتی هستند. باید این نکته را نیز بیان کنیم که شهر ورزنه دارای مردمی فوق‌العاده خونگرم و مهربان با لهجه‌ها و گویش‌های متفاوت و متنوع است. ساکنان این منطقه به شاخه‌ای از زبان پهلوی ساسانی و پارسینگ جنوبی سخن می‌گویند و دارای آداب و رسوم خاص و منحصر به فرد خود نیز می‌باشند.

معروف‌ترین و شناخته شده‌ترین غذاهای ورزنه

قطعاً غذا نیز به عنوان یکی از فرهنگ مردم هر شهر تلقی می‌شود و در رابطه با شهر ورزنه باید بیان کنیم که بریونی به عنوان یکی از لذیذترین و معروف‌ترین غذاهای محلی این منطقه به حساب می‌آید. این غذا به حدی دلچسب و خوشمزه است که می‌توان با اطمینان بیان کرد در زمان سفر به ورزنه بدون امتحان کردن آن هرگز سفر شما کامل نمی‌شود. این غذا را با استفاده از گوشت گردن گوسفند، جگر سفید، پیاز، ادویه و فلفل تهیه می‌کنند.

حلیم بادمجان نیز به عنوان یکی دیگر از غذاهای خوشمزه این منطقه محسوب می‌شود. خورشت ماست یک نوع دسر است که می‌توانید آن را در اصفهان و شهر ورزنه امتحان کنید.

سخن پایانی

همانطور که ملاحظه کردید در رابطه با فرهنگ و آداب و رسوم شهر ورزنه مواردی را در اختیار شما قرار دادیم و در پایان نیز باید این نکته را بیان کنیم که این شهر دارای فرهنگی خاص و منحصر به فرد می‌باشد و در زمان سفر به آنجا به خوبی متوجه نکاتی که برای شما بیان کردیم خواهید شد. اما در هر صورت پیشنهاد ما این است که حتماً غذاهای لذیذ این منطقه را امتحان کرده و همچنین از جاذبه‌های دیدنی و صنایع دستی آنها دیدن فرمایید.

در محیط‌ها و اقتصادهای ساحلی، تالاب‌ها در زمینه‌های سلامت، تأمین خوراک، گردشگری و مشاغل نقش مهمی ایفا می‌کنند. علاوه بر این، تالاب‌ها خدمات زیست‌بومی ضروری مانند تنظیم آب ارائه می‌دهند که شامل کنترل سیل و تصفیه آب نیز می‌شود.
تالاب‌ها یا نیزارها به عنوان سیستم‌های خود پالاینده، اهمیت و نقش زیادی در پالایش آلودگی آب‌ها و پساب‌ها دارند و می‌توانند به عنوان سیستم‌های طبیعی تصفیه کننده آب مورد استفاده قرار گیرند. این سیستم‌های طبیعی از دیرباز نقش اساسی در تصفیه آب و فاضلاب داشته‌اند. در واقع ساختار تالاب‌ها به گونه‌ای است که چرخه مناسبی جهت تصفیه و بهبود کیفیت آب‌ها به وجود می‌آورد. می‌توان گفت که تالاب‌ها از پرتولیدترین اکوسیستم‌ها هستند و تراکم و تنوع گونه‌ای در آن‌ها منحصر به فرد است. تالاب‌ها به عنوان کلیه‌های زمین نقش به سزایی در تصفیه و بهبود کیفیت آب ایفا می‌کنند.

مطلب مرتبط: تالاب چگونه شکل می گیرد؟

در تالاب‌ها فرآیند‌های مختلف تصفیه فیزیکی، شیمیایی زیستی صورت می‌گیرد. همچنین فرآیند تصفیه به وسیله گیاهان، جلبک‌ها، میکروارگانیسم‌ها، آب، خاک و خورشید تشدید و تقویت می‌شود. مهمترین مکانیسم حذف آلاینده‌ها در تالاب‌های با جریان زیرسطحی، توسط فیلتراسیون فیزیکی ذرات معلق توسط توده زیستی و پوشش گیاهی و سرعت کم جریان حاصل می‌شود. سایر مکانیسم‌های حذف و تصفیه شامل ترسیب شیمیایی و جذب مواد مغذی مثل فسفر به وسیله خاک، شکار و مرگ طبیعی پاتوژن‌ها و افزایش تابش اشعه ماورای بنفش خورشید است.

مطلب مرتبط: مراحل ثبت یک تالاب به عنوان تالاب بین‌المللی

تالاب‌ها محیط‌هایی برای رشد و تکثیر گیاهان آبزی هستند که در فرآیندهای تصفیه بیولوژیکی شرکت می‌کنند. رشد  گیاهانی مانند سنبل آبی، سیزاب و انواع نی و خزه موجب می‌شود که باکتری‌های بی‌هوازی روی ساقه و بدنه آن‌ها تجمع و مواد آلی فاضلاب را تجزیه کنند.
به صورت ساده تالاب‌ها برای کاهش و از بین بردن آلودگی آب‌های ورودی از انرژی طبیعی و روش هیدرولیکی ساده‌ای استفاده می‌کنند. کاهش سرعت جریان آب و ته نشینی مواد معلق و جذب و نگهداری سموم توسط گیاهان تالابی عوامل موثر در تصفیه آب توسط تالاب‌ها می‌باشند.
تحقیقات نشان می‌دهد با دور شدن از مصب رودخانه‌های ورودی از میزان آلودگی تالاب کاهش می‌یابد که در اثر عملکرد اجزای تالاب در کاهش آلاینده‌ها و نقش خودپالایی تالاب است.
طی دهه‌های اخیر با الگوبرداری از تالاب‌های طبیعی، در برخی مناطق به منظور پالایش فاضلاب تصفیه‌ خانه‌های شهری، تالاب مصنوعی ایجاد می‌کنند. تالاب‌های مصنوعی سیستم‌های تالابی مهندسی شده هستند که از فرآیند‌های طبیعی شامل عملکرد گیاهان، خاک و میکروارگانیسم‌ها در تصفیه پساب استفاده می‌کنند.
تالابهای مصنوعی به منظور تصفیه پسابهای کشاورزی، شهری و صنعتی ساخته میشوند و به عنوان مواد جاذب و مبدل مواد شیمیایی و زیستی، ارزش فراوانی دارند.
این تالاب‌ها، رسوب و آلودگی را از محیط اطراف تصفیه می‌نمایند، به طوریکه آبی که تخلیه می‌شود، تمیزتر از آبی است که وارد تالاب می‌شود.
تالاب‌های مصنوعی از توان بالایی در پالایش پساب‌های شهری برخوردار بوده و قادر به کاهش میزان آلاینده‌های فاضلاب برای استفاده از آن در مصارف مختلفی از قبیل کشاورزی یا تزریق به منابع آب سطحی و زیر زمینی است.
به طور کلی استفاده از تالاب‌ها در تصفیه آب به عنوان یکی از روش‌های پایدار و محیط زیستی معرفی می‌شود که می‌تواند به حفظ منابع آبی و کیفیت محیط زیست آبی کمک کند.

آب شیرین و پاک یکی از منابع مهم پایه‌ای برای توسعه‌ کشورها در ابعاد گوناگون است. در برخی مناطق کمبود یا نبود منابع آب باعث شده است روش‌های مختلفی برای جبران آن و مدیریت بهینه مورد استفاده قرار گیرد. در پایداری سیستم‌های منابع آب سه مفهوم طبیعت، نسل حاضر و نسل آینده باید مد نظر قرار گیرند. طرح‌های انتقال آب بین حوضه‌ای با رعایت حقوق ذی‌نفعان و برای تامین نیازهای مختلف مصرف، مشروط به توجیهات فنی، اقتصادی-اجتماعی، زیست محیطی و منابع ملی می‌توانند در راستای مفهوم توسعه پایدار در مدیریت منابع آب ایفای نقش کنند.

انتقال آب بین حوضه‌ای به معنای انتقال آب از یک حوضه آبریز به حوضه آبریز دیگر است. این عملیات معمولاً به منظور تأمین آب برای مناطق نیازمند به منابع آب بیشتر یا برای مصارف مختلفی از جمله کشاورزی، صنعتی و شرب انجام می‌شود.

با توجه به اینکه انتقال آب بدون در نظر گرفتن شرایط حوضه‌های مبدأ و مقصد و مدیریت صحیح،‌ می‌تواند عواقب جبران‌ناپذیری داشته باشد؛ برای ایجاد تعادل در مدیریت منابع آب و حفاظت از آبگیرهای جهانی معیارهایی از طریق یونسکو تعیین شده‌اند.

معیارهای انتقال آب یونسکو توسط کشورها و نهادهای مرتبط برای توسعه و اجرای سیاست‌ها و برنامه‌های مدیریت منابع آب استفاده می‌شوند تا به توسعه پایدار و بهره‌وری منابع آب کمک کنند و به تضمین تأمین آب برای تمام جوامع بدون تبعیض بپردازند.

مطلب مرتبط: نقش سدها در اکوسیستم

معیارهای اصلی یونسکو جهت توجیه یا عدم توجیه طرح‌ها انتقال آب بین حوضه ای

  • معیار اول: ناحیه مقصد باید، در صورت استفاده از منابع جایگزین تامین آب و تمامی اقدامات منطقی برای کاهش تقاضای آب، باز هم در تامین نیازهای فعلی و پیش بینی شده، کمبود جدی داشته باشد.
  • معیار دوم: توسعه آتی حوضه مبدأ نباید به سبب کمبود آب، با محدودیت چشمگیر روبرو شود. اگر حوضه مقصد، زیان‌های وارده به حوضه مبدأ را جبران کند، طرح انتقال ممکن است توجیه پذیر باشد.
  • معیار سوم: ارزیابی جامع پیامدهای زیست محیطی باید نشان دهد که سطح معقولی از قطعیت وجود دارد که طرح انتقال آب به شکل اساسی کیفیت زیست محیطی را در حوضه مبدأ یا مقصد تخریب نمی‌کند. در صورتی که هزینه‌های جبران خسارت زیست محیطی جبران شود، طرح انتقال ممکن است توجیه پذیر باشد.
  • معیار چهارم: ارزیابی جامع پیامدهای اجتماعی و فرهنگی باید نشان دهد که سطح معقولی از قطعیت وجود دارد که طرح انتقال آب، سبب بروز اختلال اساسی اجتماعی و فرهنگی در حوضه مبدأ یا مقصد نخواهد شد. با این حال در صورتی‌ که در طرح انتقال پرداخت غرامت برای جبران زیان‌های اجتماعی و فرهنگی فراهم شود، ممکن است توجیه پذیر باشد.
  • معیار پنجم: منافع خالص ناشی از اجرای طرح بایستی عادلانه میان حوضه‌های مبدأ و مقصد تقسیم شود.

مطلب مرتبط: امنیت آب چیست؟

بر این اساس در اجرای طرح‌های انتقال آب بین حوضه‌ای لازم است معیارهای یونسکو مورد توجه قرار گرفته و اعمال شود. در واقع تاکید یونسکو بر انجام تمامی اقدامات منطقی کاهش تقاضای آب، نشان‌دهنده اولویت مدیریت تقاضا بر مدیریت عرضه می‌باشد، یعنی اگر کمبود آبی را بتوان با مدیریت تقاضا و هزینه‌های معقول حل کرد، به انتقال آب بین حوضه‌ای نیازی نخواهد بود.

چنانچه با اعمال این موارد همچنان بحث انتقال آب مطرح باشد، در اجرای این طرح‌ها باید مباحث اجتماعی، اقتصادی و محیط‌زیستی در هر دو حوضه مبدأ و مقصد در نظر گرفته شود.

یکی از اکوسیستم‌های طبیعی در جهان، تالاب می باشد. تالاب‌ها در واقع در هر منطقه از جهان قابل مشاهده هستند، چون می‌توانند روی زیستگاه گونه‌های مختلف گیاهی و جانوری تاثیرگذار باشند. انواع گوناگونی از تالاب‌ها در جهان وجود دارند که هر کدام از آنها در موقعیت مناسبی قرار گرفته‌اند. مسئله مهمی که امروزه سازمان محیط‌ زیست به صورت جدی به آن توجه می‌نماید وضعیت فعلی این تالاب‌ها می‌باشد که در ادامه ما می‌خواهیم به این موضوع بیشتر بپردازیم. عوامل مختلفی هستند که تاثیر مستقیمی روی وضعیت نامناسب تالاب‌ها دارند؛ مسولان با بررسی این عوامل تا حدودی توانسته‌اند از پیشروی و شدت این بحران جلوگیری نمایند.

مطلب مرتبط: تالاب چگونه شکل می گیرد؟

مهمترین تالاب‌های جهان

ما در اینجا چند مورد از مهمترین تالاب‌های جهان را نام می‌بریم که از نظر کارشناسان و متخصصان در وضعیت مناسبی نیستند و شما با شناخت این تالاب‌ها می‌توانید به وضعیت آنها کمک کنید.

  1. تالاب پارک ملی واسور: یکی از معروف‌ترین تالاب‌ها می‌باشد که در گذشته گونه‌هایی از حیوانات نادر و نیز پرندگان زیبا در این تالاب می‌زیستند ولی به دلیل عوامل مختلفی شما امروزه شاهد وضعیت نامناسب این تالاب می‌باشید.
  2. تالاب‌‌های کاکادو: یکی از تالاب‌‌های بزرگ در جهان است. انواع مختلفی از حیوانات وحشی از جمله کرگدن، تمساح، شیر و گورخر در این تالاب دیده می‌شود. مرداب آب زرد یکی از دیدنی ترین مکان در کنار این تالاب می باشد.
  3. تالاب قوری گل: یکی از تالاب‌های معروف در آذربایجان شرقی بوده که در سال‌های اخیر رو به خشکی رفته و شما شاهد از بین رفتن حیوانات زیادی از جمله پرندگان در این تالاب می‌باشید که شاید علت مهم آن کم کاری مسئولان باشد.

وضعیت فعلی تالاب‌های جهان را چگونه پیش‌بینی کرده‌اند؟

بر اساس تحقیقاتی که در جهان انجام داده‌اند حدود ۸۷ درصد تالاب‌های دنیا در ۳۰۰ سال گذشته در حال از بین رفتن هستند که این آمار بروز یک خطر جدی را به همه مردم جهان گوشزد می‌نماید. بعضی از تالاب‌ها عمر بسیار طولانی دارند ولی در سال‌های اخیرعامل‌های مختلفی دست به دست هم داده‌اند و به یک زنجیره جدا‌ناپذیر تبدیل شده‌اند که نتیجه آن از بین رفتن همین تالاب‌ها است. گرمای شدید، بارش کم، عوامل انسانی و کاهش آب ورودی باعث خشک شدن تالاب‌ها و ایجاد وضعیتی جبران‌ناپذیر برای آن‌ها شده است؛ و اگر اغراق نکنیم باید بگوییم که این چند عامل باعث خشک شدن بسیاری از تالاب‌ها شده است. وضعیت بد تالاب‌ها امروزه به دغدغه بسیاری از مسئولان تبدیل شده است که باید به این مسئله به صورت جدی بپردازند، چون نه تنها بارندگی‌های اخیر کارساز نبوده بلکه کاهش بارش وضعیت فعلی تالاب‌های جهان را بد و بدتر کرده است.

نتیجه خشک شدن تالاب‌ها چیست؟

قطعاً وقتی یک تالابی خشک شود نتیجه و پیامدهای منفی زیادی در پی خواهد داشت که یکی از مهم‌ترین پیامدها این می باشد که سفره‌های آب‌های زیرزمینی رفته رفته خشک می‌شوند. محیط زیست از جمله تالاب‌ها بستر مناسبی برای حیوانات و پرندگان و حتی گونه‌های مختلفی از گیاهان می‌باشند و اگر ما تالاب‌ها و طبیعت خود را از دست بدهیم محیط زندگی را برای جانوران و گیاهان محدود می کنیم، و جالب است بدانید که پیامد این امر رابطه تنگاتنگی با محیط زندگی بشر دارد.
اگر مسئولان به وضعیت تالاب‌ها توجه ننمایند و از عوامل منفی که به تالاب‌ها آسیب می‌رسانند پیشگیری نکنند قطعاً با خشک شدن تالاب‌ها و پیامد‌های آن مواجه خواهیم شد که این امر اول و آخر به ضرر انسان‌ها تمام می‌شود.

راهکارهایی برای ایجاد وضعیت بهتر تالاب‌های جهان

محیط زیست و تالاب‌ها از مسائل بسیار مهم بشریت می‌باشند که مسئولان در هر کشوری باید به صورت مهم و جزئی به آن بپردازند و برای نجات آن‌ها تلاش نمایند. ما در زیر به چند مورد از راهکارهایی که شاید نتیجه ثمربخشی برای نجات دادن تالاب‌های جهان داشته باشند، اشاره می‌نماییم. اولین و بهترین راهکار این است که دستگاه‌های مختلف در این زمینه با برنامه‌ریزی پیش روند و اگر مدیریت عالی باشد و اطلاع‌رسانی توسط سازمان‌ها انجام بگیرد قطعاً ما می‌توانیم از پیشروی عوامل‌ مختلف از بین رفتن تالاب‌ها جلوگیری به عمل آوریم.
یکی دیگر از راهکار‌هایی که شما را سریع به نتیجه مطلوب می‌رساند، فرهنگ سازی در بین مردم می‌باشد. وقتی رسانه‌ها از جمله: تلویزیون و رادیو در مورد این مسئله به صورت جدی بپردازند، قطعا مردم به این موضوع پی می‌برنند که تالاب‌‌ها یکی از میراث با‌ارزش آن‌ها است پس سعی می‌کنند از آن به درستی نگهداری کنند.

نتیجه گیری

تالاب‌هایی که در جهان وجود دارند در واقع به فراهم کردن آب و ادامه گونه‌های جانوری و گیاهی کمک می‌کنند و همچنین روی چرخه حیات و زندگی بشریت نقش بسیار مهمی دارند، وقتی شما با این نعمت بزرگ خدایی روبرو هستید باید در نگهداری آن تلاش کنید و در بهبود مراحل دیگر همراه مدیران باشید. به این مورد توجه کنید که اگر جز عواملی هستید که به نداشتن وضعیت مناسب تالاب ها کمک نمی کنید خود شما از این کار ضرر جبران‌ناپذیری خواهید دید، چون چرخه طبیعت و زندگی همیشه در حال چرخش می‌باشد.

با افزایش سطح آب دریا‌ها و گرم شدن آب و هوا، تالاب‌ها و عملکرد اکوسیستمی آن‌ها برای سازگاری و همچنین کاهش تغییرات اقلیمی آن ضروری هستند. به علاوه، تالاب‌ها منبع بسیار مهمی از ارزش اقتصادی، علمی و تفریحی محسوب می‌شوند. با این حال، این اکوسیستم‌ها با نابودی دست و پنجه نرم می‌کنند.
از ۴۰ سال پیش تاکنون، کشور‌ها تلاش می‌کنند تا ارزش تالاب‌ها و زیستگاه‌های اطراف آن را تشخیص داده و چارچوبی برای محافظت از آن‌ها ایجاد کنند. کنوانسیون رامسر یک قرارداد بین‌المللی به شمار می‌رود که به منظور جلوگیری از این تهاجم و حمایت از تلاش‌ها برای بازسازی، احیا و حفاظت از تالاب‌ها در سراسر جهان به وجود آمده است. کنوانسیون رامسر از تالاب‌ها به دلیل عملکرد‌ها و خدمات منحصربه‌فرد اکولوژیکی‌شان، مانند تنظیم رژیم‌های هیدرولوژیکی و زیستگاهی که برای تنوع زیستی فراهم می‌کنند، از اکوسیستم گرفته تا سطح گونه‌ها محافظت می‌کند.

مطلب مرتبط: استفاده از علم شهروندی (Citizen Science) در حفاظت تالاب ها

اولین کنوانسیون تالاب‌ها در سال ۱۹۷۱ در رامسر ایران برگزار شد. در سال ۱۹۷۵، این کنوانسیون لازم‌الاجرا شد و چارچوب و راهکار‌هایی برای ایجاد همکاری ملی و بین‌المللی به منظور حفاظت و نگهداری پایدار از تالاب‌ها و منابع طبیعی و خدمات آن‌ها به وجود آمد. کنوانسیون رامسر یک قرارداد بین دولتی است که کشور‌های عضو خود را متعهد به حفظ یکپارچگی اکولوژیکی برخی تالاب‌ها و حفظ استفاده پایدار از این تالاب‌ها می‌کند. مأموریت این کنوانسیون حفاظت و به کارگیری خردمندانه از تمامی تالاب‌ها از طریق اقدامات بومی، منطقه‌ای، کشوری و بین‌المللی برای دستیابی به توسعه پایدار در مقیاس جهانی است.

تفاوت کنواسیون رامسر با دیگر اقدامات جهانی چیست؟

کنوانسیون رامسر از دو جنبه مهم با دیگر تلاش‌های مشابه جهانی محیط زیست متفاوت است. اولاً، این سازمان وابسته به سیستم موافقت‌نامه‌های زیست‌محیطی چندجانبه سازمان ملل نیست، اگرچه با دیگر سازمان‌های غیردولتی همکاری می‌کند و به سایر موافقت‌نامه‌های در ارتباط با تنوع زیستی مرتبط است. دوم، این تنها معاهده جهانی زیست محیطی است که به یک اکوسیستم خاص یعنی تالاب می‌پردازد. کنوانسیون رامسر هر سه سال یک بار کنفرانسی از طرف‌های متعاهد (COP) برگزار می‌کند تا در مورد اجرای بیشتر دستورالعمل‌ها و سیاست‌های کنوانسیون بحث و گفتگو کند. در مورد عملیات روزانه، دبیرخانه رامسر در گلند سوئیس حضور دارد که به مدیریت کنوانسیون در سطح بین‌المللی مشغول است. در سطح ملی، هر طرف متعهد از یک مرجع اداری مشخص شده برخوردار است که ناظر بر اجرا و اعمال دستورالعمل‌های کنوانسیون در کشور مربوطه می‌باشد. اگرچه کنوانسیون رامسر یک اقدام بین‌المللی به شمار می‌رود، اما کشور‌های عضو را ترغیب می‌کند تا کمیته‌های تالاب ملی خود را ایجاد کنند، سازمان‌های غیردولتی را درگیر کنند و جامعه مدنی را در تلاش‌هایشان برای حفاظت از تالاب‌ها مشارکت دهند.

مطلب مرتبط: گونه های پرندگان تالاب گاوخونی

سخن پایانی
کنوانسیون‌ها از جمله کنوانسیون رامسر نقش بسیار مهمی در حفاظت از تالاب‌ها ایفا می‌کنند. زیرا اعضای این کنوانسیون به ارزش و اهمیت تالاب‌ها کاملاً آگاه و واقف هستند و تمام تلاش خود را برای محافظت از این اکوسیستم مهم به کار می‌گیرند.