نقش سد ها در اکوسیستم و محیط زیست

نقش سدها در اکوسیستم

سدها از جمله سازه‌­های مهمی به شمار می­‌روند که از گذشته و بدون وجود دانش کامل اقلیمی، هیدرولوژیکی و هیدرولیکی مورد استفاده قرار گرفته‌­اند. احداث سدها مانند هر تکنولوژی دیگر دارای اثرات مثبت و منفی مختلفی می‌‌باشد.  از جمله مزایای آن می‌توان به کنترل رژیم جریان و در نتیجه جلوگیری از وقوع سیلاب، تأمین آب کشاورزی و مصارف شهری از طریق ذخیره آب و تولید انرژی اشاره کرد. اما مطالعات انجام شده نشان داده که ساخت سد، اثرات فیزیکی- شیمیایی و اکولوژیکی قابل توجهی بر اکوسیستم می­‌گذارد. در حقیقت ساخت سد محیط زیست را به دو شکل مستقیم و غیرمستقیم تحت تاثیر قرار می‌­دهد.

در اغلب سدهای موجود، مباحث پیرامون ارزیابی آثار زیست محیطی نقش بسیار کم و محدودی در طراحی و عملکرد ایفا می‌­کند.

ارزیابی اثرات زیست محیطی عبارت از فرایند، جریان بررسی و مطالعات رسمی برای پیش بینی اثرات فعالیت‌­ها و عملکردهای یک پروژه بر محیط زیست، سلامت انسان­‌ها، رفاه اجتماعی یا به عبارت دیگر شناسایی و ارزیابی سیستماتیک پیامدهای پروژه­‌ها بر اجزای فیزیکی، شیمیایی، بیولوژیکی، فرهنگی و اقتصادی-اجتماعی محیط زیست است. ارزیابی اثرات زیست محیطی، یک برنامه پایش محیط زیست را با استفاده از شاخص‌­های زیست محیطی متناسب برقرار و به اجرا در می­آورد تا بهره برداری از پروژه به نحوی صورت پذیرد که اثرات مخربی را از خود بر جای نگذارد.

اثرات زیست محیطی ناشی از احداث سد در هر منطقه به چند نوع تقسیم می­‌شود:

  • فیزیکی و شیمیایی
  • تاثیر خروج آب گل آلود حاوی مواد رسوبی به روی مناطق پایین دست سد و محیط زیست منطقه که اهمیت بسیاری دارد.
  • تاثیر سد بر تغییرات سطح آب زیرزمینی
  • وقوع سیلاب‌­های زیاد ناشی از رهاسازی آب سرریزها و تخلیه کنند­ه‌ها موجب تغییرات عمده فیزیکی و شیمیایی و بیولوژیکی در پایین دست سدها می‌­گردد.
  •  ساخت سد به منظور مانعی در برابر حرکت اجسام غوطه‌ور در مسیر رودخانه‌ها شده و باعث کاهش رسوبات می‌­گردد، این امر موجب تشدید فرسایش در مسیر رودخانه پایین دست می‌­شود.
  • ایجاد زمین لغزه به علت واکنش بین سطح آب دریاچه و مرطوب شدن محیط و لایه بندی مختلف در کنار مخزن
  • شور شدن زمین‌های کشاورزی
  • تغییرات جوی و اقلیمی مانند تغییرات دما، رطوبت، تبخیر
  • بیولوژیکی
  • سدها با کاهش غلظت مواد مغذی در پایین دست سبب تاثیر منفی بر گیاهان و حیوانات آن منطقه می‌­شوند.
  •  لایه بندی دمایی و امکان استفاده از آب با درجه پایین این دریاچه برای مصارف نیروگاه‌­ها و مصارف آشامیدنی.
  • مسیرهای طبیعی حیوانات بسته می‌­شود. همچنین مانع حرکت ماهی‌های بالادست به منظور تخم گذاری و تغذیه آن ­ها شده، بنابراین از جمعیت ماهی‌ها به میزان زیادی کاسته می‌شود.
  • حیات بیولوژیکی رودخانه هم در مخازن و هم در پایین دست به سرعت تغییر می­‌کند.
  • بهداشتی
  • تقریبا اکثر سدها در مناطق مختلف سبب شیوع بیماری می­‌شوند. دریاچه سدها می­‌تواند منبع بسیاری از بیماری­‌های واگیر نظیر مالاریا، تب زرد، هپاتیت، امراض روده‌ای و بیماری‌ های خونی گردد در مناطق استوایی سدها و دریاچه­‌های عظیم تاثیرات فراوانی بر روی سلامت و بهداشت مردم محل دارند. همچنین سدها با تاثیر بر خودپالایی رودخانه‌ها و کاهش آن سبب تجمع مواد آلوده کننده در پشت سدها  می‌ شوند. در نتیجه باعث آلودگی جانداران ساکن در دریاچه سدها و نیز آلودگی خاک‌­های اطراف سدها می‌شوند. علاوه بر این چون از آب پشت سدها برای مصارف گوناگون استفاده می­‌شود، می‌تواند باعث انتقال این آلودگی‌ها به انسان و سایر موجوداتی که در اکوسیستم اطراف سدها زندگی می‌ کنند، شود.
  • اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی
  • تاثیر بر سازه­‌ها و تاسیسات
  • تاثیر بر روستاهای مجاور
  • جا به جایی مردم و تاثیر بر فعالیت‌های کشاورزی
  • تاثیر بر آثار باستانی و تاریخی
  • تاثیر بر امنیت شغلی مناطق مجاور

قوانین داخلی و بین المللی مختلفی در مورد احداث سد­ها وضع شده است. به طور کلی با وجود اهمیت احداث سدها باید کوشش شود تا با ارزیابی صحیح و علمی مسائل زیست محیطی و اجتماعی از ایجاد خسارات و مشکلات جلوگیری شود. با جدی گرفتن نتایج ارزیابی زیست محیطی و عمل به آن‌ ها می­‌توان بخشی از این اثرات مخرب را کاهش داد.

 

 

 

امنیت آب چیست؟

امنیت آب یا Water security چیست؟ کمتر از سه درصد آب‌های کره زمین شیرین است. زیست و زیستگاه در مفهوم کلان خود وابسته به همین آب هستند. طی چند دهه گذشته به دلیل رشد جمعیت، گسترش کشاورزی، رشد صنعت، تغییر اقلیم و خشکسالی‌های پیاپی، دسترسی بشر به آب را پیوسته کم کرده است به گونه‌ای که تداوم وضعیت موجود مانایی و پایایی زیست و مدنیت انسان را تهدید می‌کند. این آسیب توجه به امنیت آب را در پی داشته است. در واقع یکی از مهم‌ترین چالش‌های قرن حاضر اطمینان از تامین آب است. امنیت در بخش‌های مختلف انسانی از جمله امنیت اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی به صورت مستقیم و غیر مستقیم تحت تاثیر امنیت آب قرار دارد.

امنیت آب به معنی میزان دسترسی مطمئن هر فرد به آب کافی با نرخ معقول و قابل پرداخت به منظور داشتن زندگی بهداشتی، سالم و مفید به طوری که محیط زیست محافظت شود است.

با این حال تعاریف دیگری نیست از امنیت آب ارائه شده است که برخی از آن‌ها را در زیر مشاهده می‌کنید:

  • دسترسی به آبی که به لحاظ سلامتی، معیشت، اکوسیستم و تولیدات کشاورزی دارای کمیت و کیفیت قابل قبول باشد و اثر مخاطرات آبی در ارتباط با مردم، محیط زیست و اقتصاد نیز مدیریت شوند.
  • وجود سطح قابل قبولی از خطرات آبی برای انسان و اکوسیستم، به همراه دسترسی به آب کافی و با کیفی به منظور حمایت از معیشت، امنیت ملی، سلامت انسان و اکوسیستم.
  • دسترسی مطمئن به آبی که از لحاظ کمی و کیفی رضایت بخش بوده و برای رفع نیازهای ضروری بشر، امرار معاش و خدمات محلی زیست بوم قابل تامین باشد و مخاطرات آبی نیز به خوبی مدیریت شود.
  • ظرفیتی از جامعه در دستیابی پایدار به مقدار آب کافی با کیفیت قابل قبول برای تدوام معاش، رفاه و توسعه اقتصادی-اجتماعی با حصول اطمینان از توانایی مقابله با مخاطرات آبی و نیز حفاظت از زیست بوم‌ها در شرایطی که صلح و ثبات سیاسی برقرار شود.
  • ظرفیت یک جمعیت برای حفاظت از دسترسی به مقدار آب کافی با کیفیت قابل قبول برای پایداری سلامت انسان و اکوسیستم بر اساس یک حوضه آبخیز و اطمینان از حفاظت کارآمد از جان و مال در برابر خطراتی نظیر سیلاب، زمین لرزه، فرونشست و خشکسالی.
  • دسترسی مطمئن به میزان قابل قبول کمی و کیفی آب برای تولید، حیات و سلامتی که همراه با سطح قابل قبول ریسکی که تأثیرات غیرقابل پیش‌بینی مرتبط با آب را در جامعه داراست.

از طرفی نا امنی آبی، آسیب پذیری و محدودیت منابع آب حاصل دو عامل اصلی ۱- وضعیت منابع آب و شرایط جغرافیایی و طبیعی است که خارج از کنترل و دخالت انسان هستند و ۲- عوامل انسان ساخت یا توسعه اقتصادی و اجتماعی که با دخالت‌های انسان مرتبط هست.

در نهایت باید گفت که مفهوم امنیت آب، یک مفهوم صرفاً کمی، فنی و مهندسی نیست که با یک سری اقدامات و برنامه‌های صرفاً فنی و مهندسی بتوان به آن دست یافت و ضروری است که مسائل اجتماعی و سیاسی و سیاست‌گذاری درهم تنیده نیز حتماً در دستورکار این مباحث قرار گیرند و با این نگاه نیاز است ابعاد چهارگانه امنیت آبی (عینی-اجتماعی-سیاسی-فرابخشی) با توجه به شرایط طبیعی- انسانی هر حوضه و منطقه بازتعریف شود.

شهر تالابی چیست؟ شهر های تالابی دنیا

شهر تالابی چیست و چگونه چنین مفهومی شکل گرفته است؟ شهرنشینی یکی از اصلی‌ترین واژه‌های تعریف‌کننده‌ی زمان ما و نحوه‌ی زندگی ما در حال حاضر است. این پدیده در حال تغییر مکان و شیوه زندگی مردم در آینده نیز هست. حدود چهار میلیارد نفر، تقریباً نیمی از جمعیت جهان، در مناطق شهری زندگی می‌کنند. تا سال ۲۰۵۰ انتظار می‌رود این تعداد به دلیل مهاجرت بیشتر مردم به شهرها افزایش یابد و در آن زمان تعداد بسیار کمی از مردم زمین در روستاها زندگی کنند. در واقع در آینده، زندگی بر روی زمین زندگی در شهر ها است.

روندهای کنونی در سکونت انسان‌ها در شهرها اما خطرات جدی برای طبیعت، زمین و در نتیجه‌ زندگی خود انسان‌ها ایجاد می‌کند. با رشد شهرها و افزایش تقاضا برای زمین، معمولاً تمایل به تجاوز به مناطق آبی از جمله تالاب‌ها، مراتع حاشیه‌ی تالابی و مرداب‌ها وجود دارد. آن‌ها اغلب به عنوان زمین‌های بی‌ارزشی دیده می‌شوند که برای مقاصد دیگر از جمله دفن زباله استفاده می‌شوند.

اما زمانی که دید متفاوتی در میان مردم شهرها و سکونت‌گاه‌های انسانی نسبت به این تالاب‌ها به وجود آید، این مناطق وابسته به آب می‌توانند به شهرها مزایای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی چندگانه ارائه دهند. در طوفان‌ها، مراتع آبی شهری مازاد آب باران را جذب می‌کنند که باعث کاهش سیل در شهرها و جلوگیری از فاجعه‌ها و هزینه‌های بعدی آن می‌شود. گیاهان فراوانی که در مراتع آبی شهری یافت می‌شود، به عنوان فیلتری برای پسماندهای خانگی و صنعتی عمل کرده و به بهبود کیفیت آب کمک می‌کنند و …. تالاب‌های شهری یا مجاور شهر به عنوان زمین‌های ارزشمند و نه زمین‌های بی‌ارزش باید به برنامه‌های توسعه و مدیریت شهرها اضافه شوند.

در نتیجه شهر تالابی یا Wetland City شهری است در مجاورت یک تالاب که در آن شهر، فرهنگ و تاریخ و زندگی روزمره‌ی مردم با تالاب اجین شده و مردم شهر تالاب را بخشی از زندگی شهری خود دانسته و برای حفظ آن به صورت پایدار میکوشند.

زمینه‌ی ایجاد مفهوم شهر تالابی

۱۷۲ کشور طرف قرارداد کنوانسیون حفاظت از تالاب‌ها (کنوانسیون رامسر)  به حفاظت و استفاده هوشمندانه از سرزمین‌های تالبی در قلمرو خود موافقت کرده‌اند. با توجه به اهمیت شهرها و تالاب‌های شهری، کنوانسیون یک طرح اعتباردهی به شهرهای تالابی (تصمیم‌نامه‌ها: XII.10، XVI.10) معرفی کرده است. این طرح مواردی را ارائه می‌دهد تا شهرهایی که ارزش تالابی را در کنار ساخت‌وساز انسانی خود ارزیابی می‌کنند، بتوانند به عنوان شهر تالابی شناخته شده و از مزایای تبلیغاتی شناخته شدن با این عنوان بهره ببرند.

طرح اعتباردهی شهر تالابی باید شهرهایی که در نزدیکی تالاب به ویژه تالاب‌هایی که اهمیت بین‌المللی دارند، تشویق کند تا رابطه مثبت خود را با این اکوسیستم‌های ارزشمند بهبود دهند، به عنوان مثال از طریق افزایش آگاهی عمومی نسبت به اهمیت تالاب و مشارکت دادن اهمیت تالاب و حفاظت آن در برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری‌های شهری. طرح اعتباردهی باید حفاظت و استفاده هوشمندانه از تالاب‌های شهری و پیرامونی را ترویج کند، همچنین مزایای اقتصادی و اجتماعی پایدار برای مردم محلی را که حاصل وجود پایدار تالاب است تقویت کند.

در حال حاضر در ایران ۲ شهر تالابی وجود دارد که در سال ۲۰۲۲ به شبکه‌ی شهرهای تالابی کشور اضافه شده اند. یکی از آن‌ها شهر ورزنه در استان اصفهان و در جوار تالاب گاوخونی و دیگری شهر بندر خمیر در استان هرمزگان و در جوار خور خوران است.

سرشماری پرندگان آبزی

سرشماری پرندگان آبزی چرا انجام میشود؟ برای پاسخ به این سوال بهتر است اول سوالات دیگری را بپرسیم: چگونه می‌توان فهمید آیا یک تالاب از جمله تالاب گاوخونی سالم است؟ چگونه می‌توان فهمید که یک تالاب تهدید می‌شود؟ و چگونه می‌توان اقدامات مناسبی برای پیشگیری از این تهدید انجام داد؟ نظارت – جمع‌آوری داده‌ها به مدت طولانی و تکراری – پایه‌ای برای مدیریت و درک تالاب ها می‌باشد. سرشماری پرندگان تالابی یا International Waterbird Census (IWC) یکی از کهن‌ترین و پایدار و منظم‌ترین روش‌های اجرا شده برای مانیتورینگ وضعیت تالاب‌ها و تنوع زیستی آن‌ها در جهان است که توسط سازمان بین المللی Wetland International ابداع شده و مدیریت می‌شود.

پرندگان آبزی از جمله پرندگان تالاب گاوخونی بخش مهمی از اکوسیستم‌های تالاب‌ها  هستند. حضور، تعداد و روند‌های تغییر جمعیت پرندگان آبزی در یک مکان می‌تواند به ما در مورد سلامت و کیفیت تالاب اطلاعات زیادی بدهد. پرندگان آبزی نقش اجتماعی مهمی دارند و امکان تأمین غذا، تفریح و فرصت‌های گردشگری را فراهم می‌کنند. پرندگان آبزی ارتباط میان تالاب ها و مردم در انواع فرهنگ‌ها و مرزها را برقرار می‌کنند، آن‌ها به عنوان یک شگفتی مشترک در دنیای طبیعی شناخته می‌شوند. شمارش بین‌المللی پرندگان آبزی به بسیاری از جوانب کاری که در حفاظت از پرندگان آبزی و تالاب‌هایی که به آن‌ها وابسته‌اند انجام میگرید، کمک می‌کند – از ارزیابی وضعیت حفاظتی تا شناسایی، تعیین و نظارت بر مکان‌های مهم و ایجاد سیاق بین‌المللی برای مدیریت گونه‌ها در سطح ملی یا محلی.

سرشماری پرندگان آبزی و کنارآبزی چیست؟

“سرشماری سالانه‌ی پرندگان آبزی” یک برنامه نظارتی است که در ۱۴۳ کشور به منظور جمع‌آوری اطلاعات در مورد تعداد پرندگان آبزی در مکان‌های تالابی انجام می‌گیرد. این برنامه شامل ۵ طرح منطقه‌ای جداگانه است که مسیرهای پرواز اصلی پرندگان مهاجر جهان را شامل می‌شود:

  • آفریقا-یوراسیا (AEWC)
  • آسیا-اقیانوس آرام (AWC)
  • کارائیب (CWC)
  • نئوتروپیک (CNAA)
  • آمریکای مرکزی (CCAA)

چه کسانی به شمارش پرندگان آبزی و کنار‌آبزی در جهان کمک می‌کنند؟

مشارکت‌کنندگان اصلی در سرشماری پرندگان آبزی، عاشقان طبیعت و پرندگانی هستند که شمارش پرندگان آبزی را جذاب و مفید می‌یابند. هر ساله هزاران داوطلب به طرح‌های شمارش پرندگان آبزی پیوسته و این برنامه را یکی از بزرگترین برنامه‌های علم شهروندی در جهان می‌کنند. در بیشتر کشورها، شمارش به صورت حرفه‌ای هماهنگ می‌شود، و در بسیاری از کشورها حرفه‌ای‌ها هم بسیاری از کارهای میدانی را انجام می‌دهند (هرچند اغلب به صورت داوطلبانه).

سرشماری پرندگان آبزی چگونه انجام می‌شوند؟

پرندگان آبزی مختلف به طرح‌های سرشماری مختلفی نیاز دارند. شمارش بین‌المللی پرندگان آبزی نیاز به یک شمارش در هر مکان دارد که هر سال تکرار شود. تاریخ دقیق در مناطق مختلف اندکی تغییر می‌کند اما معمولاً در ژانویه یا فوریه (در حدود ماه دی در ایران) انجام می‌شود. شمارش‌های اضافی در ماه ژوئیه برای مناطق نئوتروپیک و آفریقا برگزار می‌شود تا مهاجران داخلی میان قاره‌ای را نظارت کند. برخی گونه‌ها مانند برخی اردک‌ها و قو در مناطق کشاورزی به شمارش‌های خاصی نیاز دارند که به همکاری با گروه‌های ویژه متخصص مربوط می‌شود.

در سرشماری پرندگان آبزی مهم است که هر ساله همان مکان‌ها به همان شیوه‌ی سال قبل پوشش داده شوند تا اعتبار مقایسه شمارش‌ها از سال به سال بالا باشد. استفاده از تجهیزات و نفرات مشابه از نظر تخصص نیز توصیه می‌شود.

در مجموع سرشماری پرندگان آبزی و کنارآبزی در تالاب‌های دنیا توسط داوطلبان و زیر نظر هماهنگ‌ کنندگانی انجام می‌شود که توسط سازمان Wetland International انتخاب شده اند و داده‌های این سرشماری سالانه به نظارت و توجه به تغییرات وضعیت تالاب‌ها و پرندگان آن کمک می‌کند.

 

تنوع ماهی ها در تالاب

آب‌های داخلی ایران از حوضه عظیم در قسمت شمالی و جنوبی و چندین حوضه داخلی کوچک و بزرگ تشکیل شده است. با احتساب گونه‌های جدید کپور، لاشخور و ماهی دریاچه‌ای گزارش‌شده در سال‌های اخیر، بیش از ۲۰۰ گونه ماهی آب‌های شیرین و شور در کشور ایران یافت شده است که حدود ۱۶۳ گونه (در ۲۵ خانواده و ۱۵ راسته) متعلق به آب‌های داخلی است. ماهیان آب‌های داخلی به ماهیانی گفته می‌شوند که به طور دائم یا به صورت مهاجر برای پرورش و تغذیه وارد رودخانه‌ها و نواحی نسبتاً بالادست می‌شوند. بنابراین گونه‌هایی که در دریای مازندران و یا در دهانه رودخانه‌ها و تالاب‌های منتهی به دریا زندگی می‌کنند در دسته ماهیان آب‌های داخلی قرار نمی‌گیرند. تقریباً ۲۰ گونه در دریای مازندران وجود دارد که برخی از آن‌ها چند دهه پیش گزارش شده و از آن زمان تاکنون دیده نشده‌اند. از بین ماهیانی که در ایران موجود هستند، ۱۳ خانواده فقط یک گونه و ۴ خانواده فقط ۲ گونه دارند.
خشکسالی طی چندین سال اخیر، حیات بسیاری از آبزیان را به خطر انداخته است و در فصل تابستان به دلیل برداشت آب برای مصارف کشاورزی، از بسیاری از رودخانه‌های اصلی ایران دیگر نامی برده نمی‌شود. آلودگی، صید غیرقانونی و بی‌رویه، سدسازی غیر کارشناسانه و تخریب زیستگاه از دیگر عوامل کاهش ماهیان محسوب می‌شود. با این اوصاف اینطور به نظر می‌رسد اکثر این ماهی‌ها توانسته‌اند با شرایط جدید وفق یافته و به زندگی ادامه دهند.

مطلب مرتبط: تنوع ماهی ها در تالاب گاوخونی

تنوع ماهیان در تالاب‌های شمال کشور چگونه است؟

براساس مطالعه‌ای که بر تنوع زیستی در تالاب‌های انزلی، بوجاق کیاشهر، ‌امیرکلایه لاهیجان و ۳ تالاب گیشان (آلاگل، آجی گل، آلماگل) انجام شد، به ۶۰ گونه و زیرگونه ماهی در این تالاب‌ها اشاره شده است. بیشترین تنوع در تالاب انزلی با ۶۰ گونه و زیرگونه و کمترین تنوع در ۳ تالاب گمیشان با مجموع ۱۰ گونه و زیرگونه بر اساس وضعیت مهاجرت گزارش شده است. از کل ۶۰ گونه شناسایی شده، ۴۸ گونه از گونه‌های بومی و ۱۲ گونه غیربومی هستند. براساس طبقه‌بندی IUCN، ۳ گونه از ماهی‌های شناسایی شده در معرض خطر انقراض بالایی هستند. از منظر ارزش اقتصادی ۲۱ گونه از این ماهی‌ها که ۳۵ درصد کل ماهیان را شامل می‌شود، از ارزش اقتصادی برخوردارند. عوامل زیادی بر تنوع زیستی ماهیان تالاب‌های شمالی کشور تأثیر می‌گذارد. از جمله مهمترین عوامل می‌توان به ارتباط با دریای خزر، آب و هوا، شرایط اقلیمی منطقه، معرفی گونه‌های غیر بومی، هیدرولوژی تالاب و فعالیت‌های انسانی اشاره نمود.

تالاب بین المللی

برای این که یک تالاب به عنوان یک تالاب بین‌المللی ثبت شود، لازم است که دارای معیار‌هایی باشد که در این مطلب قصد داریم به آن بپردازیم.

  • معیار ۱
    تالابی از منظر بین‌المللی دارای اهمیت است که شامل نمونه طبیعی یا “نزدیک” طبیعی از انواع تالاب‌های قابل توجه، کمیاب یا منحصر به فرد باشد که در جغرافیای زیستی مربوطه یافت می‌شود.
  • معیار ۲
    یک تالاب هنگامی از نظر بین‌المللی با اهمیت در نظر گرفته می‌شود که قادر باشد از گونه‌های آسیب‌پذیر یا در حال انقراض یا جوامع بوم شناختی به شدت در معرض خطر یا تهدید حمایت کند.
  • معیار ۳
    یک تالاب هنگامی از اهمیت بین‌المللی برخوردار می‌باشد که توانایی حمایت از جمعیت گیاهان یا جانوران مهم برای حفظ تنوع زیستی یک منطقه زیست جغرافیایی خاص را دارا باشد.
  • معیار ۴
    تالاب هنگامی از نظر بین‌المللی مهم نامیده می‌شود که پناهگاهی امن برای گونه‌های گیاهی یا جانوری که در مرحله حساسی از چرخه زندگی خود قرار دارند یا در شرایط نامساعد به سر می‌برند مهیا کند.
  • معیار ۵
    یکی از مراحل ثبت یک تالاب به عنوان تالاب بین‌المللی این است که دست کم ۲۰۰۰۰ پرنده در تالاب به طور دائم رفت و آمد کنند.
  • معیار ۶
    یک تالاب هنگامی از نظر بین‌المللی مهم در نظر گرفته می‌شود که به طور مداوم ۱٪ از جمعیت یک گونه یا زیرگونه پرنده آبی را مورد پشتیبانی قرار دهد.
  • معیار ۷
    تالاب در صورتی از نظر بین‌المللی مهم تلقی می‌شود که بتواند بخش قابل توجهی از زیرگونه‌ها، گونه‌ها یا خانواده‌ها، مراحل زندگی، تعاملات گونه‌ها و یا جمعیت ماهیان بومی را که نشان‌دهنده مزایا و یا ارزش‌های تالاب باشد، پشتیبانی کند.
  • معیار ۸
    یک تالاب هنگامی دارای اهمیت بین‌المللی است که قادر باشد منبع غذایی مهمی برای ماهی‌ها، محل تخم‌ریزی، محل پرورش جوجه‌ها یا مسیر مهاجرتی باشد.
  • معیار ۹
    به منظور ثبت یک تالاب به عنوان یک تالاب بین‌المللی لازم است که تالاب مورد نظر نمونه مشخص و معتبری از یک تالاب طبیعی یا تقریباً «طبیعی» باشد که نشان دهنده یک منطقه جغرافیایی زیستی مناسب است.
  • معیار ۱۰
    برای ثبت تالاب به عنوان یک تالاب بین‌المللی، می‌بایست تالاب به عنوان نمونه‌ای ویژه نقش اساسی هیدرولوژیکی، بیولوژیکی یا اکولوژیکی را در عملکرد طبیعی حوضه اصلی رودخانه یا سیستم ساحلی ایفا کند.

    چرا تالاب‌ها ارزشمند هستند؟

تالاب‌ها اکوسیستم‌های گرانبهایی هستند که علاوه بر حفاظت از تنوع زیستی از ارزش‌های طبیعی، اقتصادی و اجتماعی زیادی برخوردار هستند. با این حال، این اکوسیستم‌ها همواره با خطرات متعددی مواجه هستند، از جمله تهدیدات ناشی از فعالیت‌های انسانی که نظم و تعادل بیولوژیکی آن‌ها را بیش از سایر عوامل مختل می‌کند.
تلاش ویژه انسان برای حفظ محیطزیست خود از دهه‌های پایانی قرن بیستم آغاز شد و این ‌ایده از طریق کنفرانس‌ها و سازمان‌های بین‌المللی شکل گرفت. در این قوانین و مقررات، استاندارد‌های مشترک جهانی برای تنظیم فعالیت‌های مرتبط با محیطزیست ایجاد شده است. از آنجایی که تالاب‌ها یکی از مهم‌ترین منابع آب در سطح زمین هستند، از این قاعده مستثنی نبوده و در دهه‌های اخیر به موضوع تالاب‌ها توجه شده و استفاده از آن‌ها در قالب قوانین و مقررات تنظیم شده است.
روز جهانی تالاب‌ها هر سال در دوم فوریه جشن گرفته می‌شود. هدف از نامگذاری این روز، افزایش آگاهی عمومی از ارزش‌های اکوسیستم‌های تالابی برای انسان و کره زمین است. سال ۱۹۹۷ بود که این جشن در سراسر جهان شروع به برگزاری کرد.

سخن پایانی
تالاب‌ها نقش بسیار مهم و کلیدی در کاهش تأثیر رویداد‌های شدید آب و هوایی مانند سیل، خشکسالی و طوفان دارند. تالاب‌ها به عنوان اسفنج‌های طبیعی برای جذب و ذخیره ریزش مازاد عمل می‌کنند و میزان سیلاب‌ها را به طور قابل توجهی کاهش می‌دهند. ‌امیدواریم با مطالعه این محتوا در مورد مراحل و معیار‌های ثبت یک تالاب به عنوان یک تالاب بین‌المللی بتوانید ارزش این زیستگاه طبیعی را بیشتر درک نمایید.

تالاب زیبای چین

تالاب ها نقش حیاتی در حفظ تعادل اکولوژیکی محیط زیست دارند. آن‌ها به عنوان سیستم های کنترل سیل عمل کرده و به ذخیره سازی و تنظیم سطح آب کمک بسیاری می کنند. این تالاب ها هستند که آب را می سازند و کربن را جدا می کنند و به کاهش تغییرات آب و هوایی کمک می کنند. و خانه متنوعی از گونه های گیاهی و جانوری هستند. جامعه بین المللی از دهه ۱۹۶۰ به توسعه تالاب ها برای پایدار اجتماعی و اقتصادی پی برده است. از این رو ۱۸ کشور کنوانسیون رامسر را در سال ۱۹۷۱ برای ترویج حفاظت و استفاده از تالاب ها امضا کردند. چین یکی از این کشورهای بود که این کنوانسیون را در سال ۱۹۹۲ امضا کرد. تلاش‌های این کشور برای محافظت از تالاب‌ها در داخل و نظارت خود این تالاب ها را تحت تأثیر قرار می‌دهند. در سال ۲۰۲۲، قانون حفاظت از تالاب ها تنظیم و سپس اجرا شد و برنامه ملی حفاظت از تالاب ها در سال (۲۰۲۲-۲۰۳۰) منتشر شد.چین همچنین در نوامبر ۲۰۲۲ ریاست چهاردهمین کنفرانس اعضای کنوانسیون را در ووهان برعهده داشت و این پیشنهاد را تصویب کرد. نتایج نهایی شامل تصویب استراتژیک جهانی ۲۰۲۵-۲۰۳۰ برای حفاظت از تالاب ها و اعلامیه ووهان می‌باشد.

کشورهای موفق در حفاظت از تالاب ها

سریلانکا و مالدیو نیز از دیگر کشورهای هستند که در حفاظت تالاب های شأن تا به حال موفق بوده اند. این دو کشور در بیشتر نقاط مهم گردشگری تالاب ها، سواحل زیبا و ویژگی های فرهنگی باهم مشابه بوده و مشترک هستند. هر دو این کشورهای جزیره ای دارای محیط های وسیع و منحصر به فرد هستند که از نظر تنوع زیستی غنی بوده و عملکردهای اکوسیستمی بی شماری را انجام می دهند. به علاوه این کشور ها دارای تالاب های غنی با انواع جانوران و گیاهان هستند که برای اکوسیستم مفید است، از جمله وظایف این تالاب ها محافظت در برابر سیل، تصفیه آب، و تهویه مطبوع طبیعی و تامین غذا و حمایت از جوامع محلی است.سریلانکا به طور فعال برای اطمینان از حفاظت از این اکوسیستم های ضروری اقدامات ویژه ای انجام داده است. مالدیو نیز مانند این کشور چنین کار بزرگی را آغاز کرده است. این کار اقدامی نوآورانه در نحوه مدیریت و حفاظت از تالاب ها می باشد.

کدام کشورها بیشترین مساحت تحت حفاظت تالاب ها را دارند؟

بولیوی در روز جهانی تالاب ها به عنوان کشوری با بیشترین مساحت تالاب های مهم بین المللی شناخته شد. تالاب های این کشور با مساحت حدود ۱۴۸۰۰۰ کیلومتر مربع (۵۷۰۰۰ مایل مربع) است. همچنین آمریکای شمالی حدود ۳۰ درصد از تالاب های جهان تحت حفاظت خود دارد. برخی از این تالاب ها پس از یخبندان ها ایجادشده و دریاچه ها را توسعه دادند. آسیا و آمریکای شمالی در مجموع بیش از ۶۰ درصد از مساحت تالاب های جهان را شامل می شوند.

کدام کشور در حفاظت از تالاب های خود موفق نبوده است؟

تالاب‌های بین‌النهرین در عراق و به میزان کمتری در ایران بین سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۹۰ برای پاک‌سازی مناطق وسیعی از تالاب‌ها در سیستم رودخانه دجله-فرات تخلیه شد. این تالاب‌ها قبلاً مساحتی حدود ۲۰۰۰۰ کیلومترمربع (۷۷۰۰ مایل مربع) را پوشش می‌دادند. اما هم‌اکنون این کشور با تالاب‌های خشک‌شده روبرو است و در حفظ این تالاب‌ها موفق نبوده. اما هستند کشورهای بسیاری که درحقاظ تالاب‌ها موفق نبوده‌اند و تالاب‌ها آن‌ها با خشکی مواجه شده. این تالاب‌های خشک‌شده اکثراً در کشورهای ایالات‌متحده، اروپا، آسیای مرکزی، هند، چین، ژاپن و آسیای جنوب شرقی وجود دارند‌. بیش از ۵۰ درصد از این تالاب‌ها بین سال‌های ۱۷۰۰ تا ۲۰۲۰ از بین رفته‌اند،

هنگامی که پهنه آبی در سطح زمین یا در نزدیکی سطح ایجاد شود، تالاب ها به وجود می آیند. اما این تعریف بیان شده فقط شامل تالاب ها طبیعی نشده و حتی تالاب های مصنوعی را هم دربر می گیرد. هنگامی که پلاستیک ها و پسماندهای پلاستیکی توسط افراد در دریا یا تالاب ها انداخته می‌شوند، این پلاستیک ها گاه به سطح تالاب و گاه نیز به عمق تالاب ها فرو می‌روند. افزایش پلاستیک ها و پسماندهای پلاستیکی بیشترین پراکندگی را در تالاب ها به خود اختصاص می دهند. با ریختن مواد پلاستیکی به تالاب ها آن ها شناور در جریانات آبی قرار می‌گیرند و در مناطق مختلف جهان منتشر می‌شوند. در ادامه این مطلب به معایب و آسیب های که با افزایش میزان پلاستیک در تالاب ها و تاثیرات پیرامون آن ها وجود دارد می پردازیم.

تاثیرات رها کردن پسماندهای پلاستیکی در تالاب ها

در اثر این سهل‌انگاری اشخاص، موجبات ضرر و زیان های بسیاری از گونه‌های جانداران از آلودگی پلاستیکی برای زیست جانداران دریایی فراهم می‌کنند. چراکه ماهی ها و جانداران زنده دریایی، گاهی در تورهای پلاستیکی گیر می کنند و گاه با فرض اینکه این تورها جانداری دیگر و صیدی قابل خوردن هستند، آن ها را می‌بلعند.از دیگر مشکلات ناشی از آلودگی پلاستیکی و تاثیرات آن ها در محیط زیست این است که پسماندهای پلاستیکی، باعث انتقال گونه‌های زنده از منطقه‌ای به منطقه دیگر می‌شود. به این صورت که گونه‌های غیربومی خود را به پسماندهای پلاستیکی که در تالاب‌ها پراکنده شده اند آویزان و کرده همراه با آن‌ها در دریا سفر می‌کنند تا به محیط زیستی جدید منتقل و موجب تغییر در نسبت گونه‌های آن‌ها و یا حتی انقراض برخی گونه‌ها شوند.از دیگر ثاثیرات که پسماندهای پلاستیکی در محیط زیست دارند این است که این آلاینده‌های پلاستیکی زیان های بسیاری به محیط زیست دیگر و یا به موجود زنده‌ای که آن‌ها را می‌بلعد، منتقل می‌کنند. همچنین علاوه بر تأثیر ناشی از پسماندهای پلاستیکی بر حیات دریایی‌و موجودات زنده، این پسماندها می‌توانند به صنایع دریایی نیز خسارت بسیاری وارد کنند، به طور مثال با انداختن و پراکنده شدن این پسماندهای پلاستیکی در تالاب ها ممکن است با پروانه‌های موتور قایق‌های صیادی برخورد کنند و موجب مسدود شدن سیستم خنک کردن تجهیزات آن‌هاشوند.

مطلب مرتبط: معرفی پرندگان تالاب گاوخونی

آسیب های وارد شده به گونه های جانوری

تحقیقات انجام‌شده نشان داده که بسیاری از گونه‌های آبزی و دریایی در تالاب‌های جهان از بلعیدن پسماندهای پلاستیکی یا گرفتار شدن در آن‌ها رنج می‌برند. زمانی که این اتفاق رخ می‌دهد جانوران دریایی به‌شدت تأثیر می‌پذیرند و اغلب اوقات ممکن است جان خود را از دست بدهند. تعیین میزان دقیق تأثیرات پلاستیکی در تالاب‌ها و تأثیرات آن در محیط‌زیست تالاب‌ها یا پیش‌بینی عواقب وجود آن‌ها در محیط زیستی موجودات دریایی دشوار است چراکه نمی‌توان این پسماندهای پلاستیکی را در عمق دریا به‌طور مستقیم مشاهده کرد. وقتی‌که این بلع یا گرفتار شدن جانداران دریایی اتفاق می‌افتد، موجودات دریایی به‌شدت تأثیر پذیرفته و آسیب می‌بینند و به‌گونه‌ای که اغلب اوقات جان خود را از دست می‌دهند. بنابراین باید از انداختن پسماندهای پلاستیکی در تالاب‌ها و دریاها صنعت صید به‌طورجدی ممانعت شود تا از حجم عظیم این نوع پسماندها و درنتیجه پیامدهای مضر آن بر حیات دریایی کاسته شود. بااین‌وجود مواد پلاستیکی موجود در محیط‌زیست دریا و تالاب‌ها به مواد ریزتری نیز تجزیه می‌شوند تا به‌صورت مواد میکرو پلاستیک درآمده و سپس مدت بیشتری در دریاها و تالاب‌ها باقی بمانند. جدیدترین پژوهش‌های انجام‌شده نشان داده که این مواد میکرو پلاستیکی تقریباً در تمامی تالاب‌های جهان ازجمله قاره قطب جنوب وجود دارند. هنوز هم با پیشرفت تکنولوژی داده‌ها و اطلاعات درباره بسیاری از پسماندهای پلاستیکی در محیط‌زیست در قعر دریاها و تالاب‌ها، بسیار محدود بوده چراکه دستیابی به این اطلاعات و عملیات نمونه‌برداری در این حوزه با دشواری بسیاری روبروست و انجام چنین تحقیقاتی نیازمند بودجه هنگفتی است.

در حقیقت تالاب به مکانی گفته می شود که عامل اصلی برای پیدایش محیط آن، آب بوده است. آیا تا به حال به این مسئله فکر کرده‌اید که تالاب چگونه شکل می‌گیرد؟ تالاب زمانی شکل می‌گیرد که توده‌ای از آب در سطح زمین یا نزدیک آن وجود داشته باشد. در این شرایط، آب با عمق کم منطقه‌ای از زمین را می‌پوشاند. رایج‌ترین تعریفی که از تالاب در کنوانسیون بین‌المللی حفاظت از تالاب ارائه شده به مناطق پوشیده از باتلاق‌ها، مرداب‌ها، گلزارها یا مخازن طبیعی و مصنوعی اشاره شده که در آنها نمک یا آب شیرین راکد یا جاری یافت می شود.

بر اساس این تعریف، تالاب‌ها شامل انواع زیستگاه‌ها مانند رودخانه‌ها، دریاچه‌ها، سواحل ساحلی، جنگل‌های حرا، لجن‌زار و حتی صخره‌های مرجانی است. همچنین انواع تالاب‌های دست‌ساز بشر مانند استخر پرورش ماهی و میگو، سدها، اراضی آبی، حوضچه‌های استخراج نمک و مخازن ذخیره آب نیز در این تعریف کلی گنجانده شده است.

چرا تالاب با ارزش است؟

تالاب‌ها از پربارترین محیط‌های دنیا هستند. این اکوسیستم‌ها مهد تنوع زیستی جهانی هستند و با تامین آب و توانایی تولیدمثل نقش مهمی در بقای گونه‌های بی‌شماری از گیاهان و جانوران وابسته به آنها دارند.

تالاب‌ها زیستگاه جوامع بزرگی از پرندگان، پستانداران، خزندگان، دوزیستان، ماهی‌ها و بی‌مهرگان هستند. از ۲۰۰۰۰ گونه مختلف ماهی موجود در جهان، بیش از ۴۰ درصد آنها در تالاب‌ها زندگی می‌کنند. تالاب‌ها نیز ذخایر بسیار مهمی از مواد ژنتیکی گیاهی هستند.

اقتصاددانان و دانشمندان به طور فزاینده‌ای در زمینه ارزیابی و مطالعه ارزش‌ها و خدمات اکوسیستمی محیط‌های طبیعی از جمله تالاب‌ها فعالیت می‌کنند. این کار دشوار با تقریب‌ها و تردیدهای بسیاری همراه است. برخی از مطالعات نشان داده که اکوسیستم‌ها حداقل ۳۳ تریلیون دلار در سال خدمات تولید می‌کنند که ۴.۹ تریلیون دلار آن از طریق تالاب‌ها تامین می‌شود.

تأثیر متقابل اجزای فیزیکی، بیولوژیکی و شیمیایی یک تالاب مانند خاک، آب، گیاهان و حیوانات، عملکردهای حیاتی بسیاری را برای تالاب ایجاد می‌کند. از جمله این عملکردها می‌توان به ذخیره آب، حفاظت در برابر طوفان و کاهش خسارت سیل، تثبیت و کنترل فرسایش سواحل، تزریق مجدد آب زیرزمینی (انتقال آب از تالاب به سفره‌های زیرزمینی)، زهکشی آب زیرزمینی (حرکت آب به سمت بالا و تبدیل به آب‌های سطحی)، تصفیه آب از طریق تثبیت عناصر محلول، رسوبات و سایر آلاینده‌ها و با تعدیل آب و هوای محلی و امکان حفظ منابع ژنتیکی گیاهی و جانوری اشاره کرد. تامین آب، آبزی‌پروری، تولید محصولات کشاورزی، تولید چوب، تامین انرژی، تولید لجن و مواد گیاهی، حمل و نقل و کاربردهای تفریحی و گردشگری از جمله ارزش‌های اقتصادی هستند که می‌توان به تالاب‌ها نسبت داد.

علاوه بر این، تالاب‌ها به عنوان بخشی از میراث فرهنگی انسانی از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند. آنها با باورهای کیهانی و مذهبی مرتبط هستند، به منبعی از تعالی زیبایی‌شناسی تبدیل می‌شوند، پناهگاه‌هایی برای حیات‌ وحش ایجاد می‌کنند و پایه و اساس سنت‌های مهم محلی را تشکیل می‌دهند.

سخن پایانی

تالاب به محیطی اطلاق می‌شود که آب منشا به وجود آمدن بستری برای ایجاد آن بوده است. تالاب به دلیل فوایدی از جمله ذخیره آب، کنترل فرسایش سواحل، حفاظت از منابع ژنتیکی گیاهی و جانوری، تولید لجن و زیستگاه پرندگان، پستانداران، خزندگان و بسیاری از موجودات توانسته توجه زیادی را به خود جلب کند. امیدواریم با مطالعه این محتوا توانسته باشید به اطلاعات خوبی در مورد نحوه شکل‌گیری و همچنین اهمیت تالاب‌ها دست یابید.

بهره‌برداری صحیح از منابع آب به نحوی که کارکردها و ارزش‌های آن حفظ شود از مهم‌ترین اصول و اهداف مدیریت جامع منابع آب است. یکی از پیش نیاز‌های اصلی این موضوع، تعیین نیاز آبی بوم‌سازگان است.
منظور از نیاز آب محیط زیستی، برآورد حداقل جریان آبی است که با هدف تامین پایداری زیستگاه‌ها و فرآیندهای بوم‌سازگان‌های آبی تعیین و تخصیص داده می‌شود.
مطالعات بررسی نیاز آب زیست محیطی در ابتدا توسط سرویس حیات وحش امریکا از ۱۹۴۰ تا ۱۹۷۰ در این کشور به کار رفت و قانون رسمی جریان زیست محیطی در ۱۹۷۰ به عنوان نتیجه در دستورالعمل سیاست گذاری ملی زیست محیطی (۱۹۶۹) و سند برنامه ریزی منابع آبی (۱۹۶۵) به ثبت رسید.
عمده کارهای انجام شده در این زمینه بیشتر بر روی رودخانه‌ها متمرکز است. در ابتدا بهبود زیستگاه ماهیان مورد توجه بوده و بعدها موضوعاتی نظیر حفاظت از چرخه‌های اکوسیستم نیز مد نظر قرار گرفته است. تنها در مواردی که تالاب‌ها به اکوسیستم رودخانه‌ها مربوط می‌شدند، تلاش‌ها برای لحاظ کردن آن‌ها در تخصیص آب زیست محیطی رودخانه‌ها انجام شده است.
مشکل اصلی در تعیین نیاز آبی زیست محیطی، این است که تا چه حد می‌توان در رژیم طبیعی رودخانه دست برد و چگونه می‌توان با عدم قطعیت‌های گسترده موجود کنار آمد. در همین رابطه و با توجه به داده‌های در دسترس، حدود ۲۰۰ روش مختلف به وجود آمده‌اند که به مرور بهبود یافته‌اند.
در سال‌های اخیر در راستای تدوین برنامه‌های حفاظت از رودخانه زاینده‌رود و تالاب بین المللی گاوخونی و تداوم کارکردهای و ارزش‌های آن‌ها، تحقیقاتی برای محاسبه نیاز آبی آن انجام شده است.
زاینده‌رود بزرگترین رودخانه فلات مرکزی ایران و مهم‌ترین منبع آب سطحی استان اصفهان است که از ارتفاعات زردکوه بختیاری سرچشمه گرفته و در نهایت به تالاب بین المللی گاوخونی می‌ریزد.
بر اساس آخرین مطالعات انجام شده جریان محیط زیستی مورد نیاز رودخانه زاینده‌رود و تالاب گاوخونی با استفاده از یک روش ترکیبی شامل شبیه سازی فیزیکی زیستگاه بر اساس نیازهای زیستی گونه‌های ماهی شاخص و تامین کیفیت آب برآورد شده است. همچنین نیاز آبی بر اساس دو روش هیدرولوژیکی و هیدرولیکی هم انجام شده و نتایج نهایی با هم مقایسه شده است.
همچنین بررسی و مقایسه دبی زیست محیطی محاسبه شده بر روی رودخانه زاینده‌رود با دبی حداقل جریان در بازه‌های مختلف انجام شده است.

میزان حقابه محیط زیستی تالاب بین المللی گاوخونی بر اساس مطالعات قبلی در محدود ۱۰ تا ۱۳ درصد میانگین حجم آورد حوضه در درازمدت قرار دارد. مطالعات انجام شده در سال ۱۳۹۶ نیز ۱۳ درصد میانگین حجم آورد حوضه در درازمدت (۱۳۹۸ میلیون متر مکعب در سال) یا معادل ۱۵ درصد حجم آورد طبیعی حوضه و تونل یک کوهرنگ، را به عنوان حقابه محیط زیستی تالاب بین المللی گاوخونی (۲۵/۱۷۳ میلیون متر مکعب در سال) پیشنهاد می‌کند.
نجات تالاب بین المللی گاوخونی نیازمند تامین نیاز آب زیست محیطی آن می‌باشد.

منبع: طرح تحقیقاتی نیاز آبی رودخانه زاینده رود و تالاب بین المللی گاوخونی برای استمرار کارکردهای اکولوژیک آن‌ها؛ دانشگاه صنعتی اصفهان با همکاری دانشگاه شهرکرد